Aavelaulajatar
Salainen ikkuna taas avautuu
Kuulen äänen laulavan "luokseni tuu"
Ota pöydältä mun kirjani, johon joskus unet muistiin kirjoitan
Oon elänyt tän hetken kerrna aiemmin, mut vain unessa en todellisuudessa
Aavelaulajatar, kutsuu mua laulullaan, pyytää mua seuraamaan
Laulajatar, viettelee mut uudestaan, öiseen, usvaiseen puutarhaan
Niin sininen hetki on, paljain jaloin nousen kiviportaita
Sumun läpi katsoo joku eloton,
Se on enkeli tehty marmorista
oot taas kauempana kuin mä luulinkaan
Silti sun äänes pimeyteen mua johdattaa
Mä tiedän, tämä polku vie mua kuolemaan ja kuitenkin mun täytyy sitä seurata
Cantora Fantasma
A janela secreta se abre de novo
Ouço uma voz cantando "vem pra mim"
Pega meu livro na mesa, onde às vezes escrevo os sonhos
Eu já vivi esse momento antes, mas só em sonho, não na realidade
Cantora fantasma, me chama com sua canção, pede pra eu seguir
A cantora, me seduz de novo, para o jardim noturno e nebuloso
É um momento tão azul, subo descalço as escadas de pedra
Através da névoa, alguém sem vida me observa,
É um anjo feito de mármore
Você está mais longe do que eu imaginava
Ainda assim, sua voz me guia na escuridão
Eu sei, esse caminho me leva à morte e mesmo assim eu preciso segui-lo