Kylmäjärvi
Kylmänjärven pohjassa
Makaa poika haudassaan
Vuosikymmenten takaa
Kaikuu äänet pohjalla
Kylmänjärven rannalla
seisoo tyttö mustissaan,
kaarnalaivan laskee
altoihin ja näin kuiskaa:
Tämä on sinulle
Kaipaan sinua niin,
refren':
Miksi veljeni lähdit niin aikaisin?
Eikö mikään saisi sua palaamaan?
Olit ainoa veljeni,
ainoa perheeni
Jäin yksin sua kaipaamaan
Kylmänjärven metsässä
Suurten kuusten keskellä,
jääden hankeen lepäämään
Tyttö kutsuu veljeään:
En taida jaksaa enää,
kaipaan sinua niin,
refren'
Veljeni, kuinka saatoit tehdä tämän minulle?
Etkö muista mitä silloin lupasit?
Sanoit ettet viivy pitkään
ja lupasit että tulet heti aivan heti takaisin
Miksi jätit minut yksin tähän pahaan maailmaan?
Mikset ole enää täällä minun luonani?
Enkö edes saisi tietää..
Kylmänjärven saaresta
Kohti jäistä lakeutta,
poika miesten mukana
Pahaa aavistamatta,
kohta alkaa sataa
mutta ei lunta vaan luoteja
Lago Frio
No fundo do Lago Frio
Um garoto descansa em seu túmulo
De décadas atrás
Ecos de vozes no fundo
À beira do Lago Frio
Uma garota de preto está em pé,
Lançando um barco de casca
Nas ondas e sussurrando assim:
Isso é para você
Eu sinto tanto a sua falta,
Refrão:
Por que meu irmão você partiu tão cedo?
Nada poderia te trazer de volta?
Você era meu único irmão,
Minha única família
Fiquei sozinho sentindo sua falta
Na floresta do Lago Frio
No meio das grandes árvores,
Deixando-se descansar na neve
A garota chama seu irmão:
Não sei se consigo mais,
Sinto tanto a sua falta,
Refrão
Irmão, como você pôde fazer isso comigo?
Você não se lembra do que prometeu?
Disse que não ficaria muito tempo
E prometeu que voltaria logo, bem logo
Por que você me deixou sozinho neste mundo cruel?
Por que não está mais aqui comigo?
Posso ao menos saber..
Da ilha do Lago Frio
Em direção à vasta planície congelada,
O garoto com os homens
Sem pressentir o mal,
Logo vai começar a chover
Mas não neve, e sim balas.