Son Şafak
Dolunay parlak görünmüyor bu gece
Benim toprak dolu kör gözlerime
Son şafağın sökmesini beklerken
Karanlıklar geceden taşıyorlar yine
Ruhumu yalnızlıkla dolduruyorlar
Bedenim titriyor soğuk gecede
Kayalıkların üzerinde oturup
Kendimi dalgaların sesine verirken
Uzaklardan rüzgarın şarkısı geliyor
Belki de şu yalnız ufuklardan
Mezarımın yanında durup
Kendimi geceye teslim ederken
Última Aurora
A lua cheia não brilha esta noite
Nos meus olhos cegos cheios de terra
Enquanto espero o último amanhecer
As sombras novamente transbordam da noite
Eles estão preenchendo minha alma com solidão
Meu corpo treme na noite fria
Sentado sobre as rochas
Enquanto me entrego ao som das ondas
De longe, vem a canção do vento
Talvez dos horizontes solitários
Parado ao lado do meu túmulo
Enquanto me entrego à noite