Ölü Kadar Soluk V
Unutuldun binlerce yýllýk topraðýn altýnda
Çöken sisin ebediyen sakladýðý soðuk günbatýmlarýnda
Göremediðin güneþin altýnda
Terk edildin ölmeden atýldýðýn bu karanlýk çukurda
Bir ýþýk bekledin gözlerine dolacak
Uðursuz mezar topraðý üzerinden kalkýnca
Parlayan bir güneþ doðacaktý ufukta
Ya da serin bir yaðmur puslu bir kýþ akþamýnda
Unutuldun kimsenin hatýrlamayacaðý mezarýnda
Solan çiçeklerin yanýnda yattýðý toprakta
Göremediðin güneþin altýnda
Terk edildin ölmeden yatýrýldýðýn bu son uykuda
Até a Última Respiração V
Esquecido sob milênios de terra
No frio do pôr do sol que a névoa esconde eternamente
Sob o sol que você nunca viu
Abandonado neste buraco escuro antes de morrer
Você esperou por uma luz que enchesse seus olhos
Quando a terra do túmulo maldito se erguer
Um sol brilhante deveria nascer no horizonte
Ou uma chuva fresca numa noite de inverno nebulosa
Esquecido no túmulo que ninguém vai lembrar
Na terra onde flores murchas descansam
Sob o sol que você nunca viu
Abandonado neste último sono em que foi colocado antes de morrer