Rarmos Ybrehtar
Nekrofilia miellyttää: se hengen vie, mutta rakkaus on kypsää
Hän nurkan takana meitsiä kyttää nähdäkseen ja itseään lypsää
Hän on kuollut ja puiden juuri ja syy, olet ien joka tulehtuu ja räjähtää
Joskus ruumiiden katseluun väsyy, ei niiltä lämpöä saa, eikä sanaa
Jo taipeitasi liekit nuolee, älä vastaan tuu, en kumminkaan vastaa
älä kysy mikä minua vaivaa, pysy pakastimessa, minä lastaan laivaa
Silmiesi huurre ei lämmittää voi, suljen pakastimen ja sanon "moi"
älä suihkussa itke ettei lattia kastu, lyö päätäsi oveen jossa lukee "bastu"
älä syytä ettet tule syytetyksi - vaikka poikkean, on mulle yksi lysti,
Haittaako - vai epäkesko vanne pyörii ja alla on kuminen Anne
Rarmos Ybrehtar
Necrofilia é um barato: leva a alma, mas o amor é maduro
Ela tá ali na esquina, de olho na gente pra se aproveitar
Ela tá morta, e a raiz das árvores, e a razão, você é a gengiva que inflama e explode
Às vezes cansa olhar pra corpos, não dá pra sentir calor, nem ouvir uma palavra
As chamas lambem suas curvas, não venha me encarar, eu não vou responder
Não pergunte o que me aflige, fica na geladeira, eu tô carregando o barco
O frio dos seus olhos não pode aquecer, fecho a geladeira e digo "oi"
Não chore no chuveiro pra não molhar o chão, bate a cabeça na porta que diz "sauna"
Não se culpe pra não ser culpado - mesmo que eu me desvie, pra mim tanto faz,
Dá nada - ou a roda torta gira e embaixo tá a Anne de borracha
Composição: Tommi Liimatta