Even Stilstoan
De wind waait oet t Noorden
En de koale bomen, boegen langsoam mit
De regen vaalt in vloagen
Zuikt zok de juuste weg, dij e aaltied vint,
De moan brekt deur de wolken
In n swaarde lucht, dunder holdt nait op
Mor de minsen dij der nait meer binnen
Ze kleuren nog de foto's in mien kop
Refraain:
Stilstoan bie de minsen dij je veurgoan
Bie n pa, n moeke, n man, n vraauw, n kind
Stilstoan in de regen
Stilstoan in de wind
Doe wolt nog zoveul zeggen
Mor tied doarveur was veul te kört
En doe wolt nog zoveul vroagen
Mor dien stem is nait meer heurd
Doe wolt nog zoveul soamen doun
Mor ales is al doan
Het ainege wat overblift
Is of en tou even stil te stoan
Refraain.
Até Parar
O vento sopra do norte
E as árvores frias se curvam devagar
A chuva cai em gotas
Buscando o caminho certo, que você sempre encontra,
A lua rompe as nuvens
Em um céu pesado, o trovão não para
Mas as pessoas que não estão mais aqui
Ainda coloram as fotos na minha cabeça
Refrão:
Parar entre as pessoas que você amou
Entre um pai, uma mãe, um homem, uma mulher, uma criança
Parar na chuva
Parar no vento
Você ainda queria dizer tanto
Mas o tempo para isso foi curto demais
E você ainda queria perguntar tanto
Mas sua voz não é mais ouvida
Você ainda queria fazer tanto junto
Mas tudo já foi feito
O único que resta
É parar um pouco e ficar em silêncio
Refrão.