Alttarilla Aamutähden
Puski rintaa surun sarvet
Siunaus sorron
Puna puroja värjää
Läpi jäisen lakeuden
Käskee polvistumaan
Eteen pyövelin
Sulaan laavaan hukkuu
Sateessa tulivaarnojen
Alttarilla aamutähden
Rahtu rikkaus raatajan
Sieluni pedon syntyessä
Takana varjojen käskee kulkemaan
Raahaa nöyryyden lieka
Rampaa taluttaa
Ikiuneen saattaa
Alhaisinta ontuvaa
Alttarilla aamutähden
Rahtu rikkaus raatajan
Sieluni pedon syntyessä
Takana varjojen käskee kulkemaan
Kuin kivikynsi raivotar
Repii herja kurjan
Sateessa tulivaarnojen
Keskellä jäisen lakauden
Raahaa eteen pyövelin
Rampaa taluttaa
Ikiuneen saattaa
Alhaisinta ontuvaa
Alttarilla aamutähden
Rahtu rikkaus raatajan
Sieluni pedon syntyessä
Takana varjojen käskee kulkemaan
Altares da Estrela da Manhã
Empurrando o peito, choro e dor
A bênção da opressão
O vermelho das correntes mancha
Através da planície gelada
Ordena que eu me ajoelhe
Diante do carrasco
Afundo na lava
Na chuva de avisos de fogo
No altar da estrela da manhã
Um pouco da riqueza do trabalhador
Minha alma nasce como uma fera
Atrás das sombras, ordena que eu caminhe
Arrasta a chama da humildade
O aleijado é guiado
Leva ao sono eterno
O mais baixo, o que manca
No altar da estrela da manhã
Um pouco da riqueza do trabalhador
Minha alma nasce como uma fera
Atrás das sombras, ordena que eu caminhe
Como uma unha de pedra, a fúria
Rasga a ofensa do miserável
Na chuva de avisos de fogo
No meio da planície gelada
Arrasta diante do carrasco
O aleijado é guiado
Leva ao sono eterno
O mais baixo, o que manca
No altar da estrela da manhã
Um pouco da riqueza do trabalhador
Minha alma nasce como uma fera
Atrás das sombras, ordena que eu caminhe