Pahan Tuoma
Hirtettynä hirsipuussa
Polttavassa auringossa
Siihen naula hakataan
Nahka naulan sakaraan
Kipu repii hengen usvaan
Murheen tyhjän lopettaa tuskaan
Sairahat saarnatuolissaan
Sortajaansa kumartaa
Riistä sielu ruumihista
Pahantuoman tunkiosta
Kanna uneen ikuiseen
Laske hiljaa tyhjyyteen
O Julgamento do Mal
Enforcado na árvore da morte
Sob o sol escaldante
Ali um prego é cravado
A pele no prego se agarra
A dor rasga a alma em névoa
A tristeza acaba com a angústia vazia
Os doentes em seu púlpito
Se curvam ao seu opressor
Arranca a alma do corpo
Do lodo do mal
Leva para o sono eterno
Deixa cair suavemente no vazio