Pijnschrift
Onrust heerst in mijn hoofd
Pijn verteert heel mijn geest
Binnen schuilt diep verdriet
Niemand weet, niemand ziet
Dus ik schrijf en vertel
En ik laat dit eruit
Nog een zin, nog een woord
Niemand leest, niemand hoort
Een verzameling van woorden,
emotie door een pen,
gevoelens die mijn rust vermoorden
tot ik de pijn erken
Zo mijn bloed vloeit als inkt
Zo schrijft pijn uit zichzelf
Letter hier, komma daar
Ooit is ook dit werk klaar
Escritura dor
Tumulto na minha cabeça
A dor consome o meu espírito inteiro
Dentro de mentiras profundo pesar
Ninguém sabe, ninguém vê
Então eu escrever e contar
E eu deixá-lo fora
Outra frase, uma palavra
Ninguém lê, ninguém ouve
Uma coleção de palavras,
emoção por um pino,
sentimentos que o meu assassinato de descanso
até que eu reconheço a dor
Se o meu sangue flui como tinta
Grava própria dor
Carta vírgula aqui, há
Uma vez que este trabalho é feito