395px

Um Alarc'h

Alan Stivell

An Alarc'h

Eun alarc'h, eu alarc'h tramor,
War lein tour moal kastell armor

Refrain :
Dinn, dinn, daoñ! d'an emgann !
O!dinn, dinn, daoñ!d'an emgann ez an !

Neventi vat d'ar vretoned !
Ha mallozh ruz d'ar C'hallaoued!

Erru ul lestr e pleg ar mor,
E oueliuù gwenn gantañ digor

Digouet an aotrou Yann endro,
Digouet eo da ziwall e vro

D'hon diwall doc'h ar C'hallaoued,
A vac'hom war ar Vretoned.

Ken e laosker ur youc'adenn,
A ra d'an aod ur grenadenn;

Ken e son ar menezioù Laz ;
Ha froen, ha trid ar gazeg c'hlas ;

Ken e kan laouen ar c'hleier,
Kant lev tro-war-do, e pep kêr.

Deut eo an heol, deut eo an hañv ;
Deut eo en-dro an aotrou Yann!

An aotrou yann a zo oaotr mat ;
Ker prim e droad hag e lagad.

Laezh ur Vreizhadez a sunos,
Ul laezh ken yac'h evel gwin koez

Luc'h a daol e c'hoaf p'hen horell,
Ken e vrumenn an neb a sell.

Pa c'hoari kreñv e tarc'h,
Ken e taouhanter den ha marc'h.

Darc'h atav, dalc'h mat, Aotrou Dug
Dao warne! ai'ta!bug-o !bug !

Neb a droc'h 'vel e troc'htez-te,
N'en deus aotrou nemet Doue !

Dalc'homp, Bretoned, dalc'homp mat !
Arsav na truez! gwad oc'h gwad !

Itron Varia Vreizh, skoaz da vro !
Fest 'erbedenner, fest a vo !

Darev ar foenn, piv a falc'ho ?
Darev an ed, piv a vedo?

Ar foenn, an ed, piv a fako ?
Ar roue 'gav gantañ'raio.

Dont a ray a-benn ur gaouad,
Gant ur falc'h arc'hant da falc'hat

Gant ur falc'h arc'hant 'n hor bro-ni,
Ha gant ur falz aour da vediñ.

Mar plijje gant ar C'hallaoued
Daoust hag int mank ar Vretoned ?

Mar plijje gant 'n aotroui roue,
Daoust hag-eñ eo den pe Zoue ?

Skignañ 'ra bleizi Breizh-Izel,
O klevet embann ar brezel,

O klevet ar youc'h, e yudont :
Gant c'hwezh ar Challaoued e reont.

En heñchoù, e-berr e welour
O redek ar gwad evel dour.

Ken 'yey ruz-glaou brusk an houidi,
Hag ar gwasi gwenn o neuiñ.

Muioc'h a dammoù goaf, e skent,
Eget e karnelioù ar vro.

Paotred Bro-C'hall 'lec'h ma kouezhint,
Betek deiz ar varn e c'hourve'int;

Betek deiz ar varn hag ar feustl,
Gant an Trubard a ren ar reustl.

An diveradur eus ar gwez
'Ray dour benniget war e vez !

Um Alarc'h

Eu alarc'h, eu alarc'h tremor,
Na beira do castelo à beira-mar

Refrão:
Dinn, dinn, daoñ! d'an emgann!
O! dinn, dinn, daoñ! d'an emgann ez an!

Neventi vat d'ar vretoned!
E maldição vermelha d'ar C'hallaoued!

Chegou um barco na dobra do mar,
E os olhos brancos dele abertos

Desprotegido o senhor Yann ao redor,
Desprotegido é pra defender sua terra

De nos proteger dos C'hallaoued,
A vaca sobre os Bretões.

Assim se solta um grito,
Que faz a costa uma granada;

Assim soa as montanhas de Laz;
E grita, e trinca a égua cinza;

Assim canta alegre o sino,
Cem vezes ao redor, em cada cidade.

Veio o sol, veio o verão;
Veio de novo o senhor Yann!

O senhor Yann é um bom homem;
Tão primoroso em seus pés e em seus olhos.

Leite de uma Bretã que canta,
Um leite tão doce quanto vinho velho

Um golpe na cabeça se você olhar,
Assim se afunda quem olha.

Quando joga forte, ele ataca,
Assim se atinge um homem e um cavalo.

Agarra sempre, segura firme, Senhor Duque
Dá nele! ai'ta! bug-o! bug!

Ninguém se vira como você se vira,
Não tem senhor, só Deus!

Seguremos, Bretões, seguremos firme!
Levante-se, não tenha pena! sangue é sangue!

Senhora Varia da Bretanha, escudo de sua terra!
Festa de heróis, festa haverá!

Darev a foice, quem vai cortar?
Darev o trigo, quem vai moer?

A foice, o trigo, quem vai pegar?
O rei 'pega com ele a raiva.

Virão para um golpe,
Com uma foice de prata para cortar

Com uma foice de prata em nossa terra,
E com uma foice de ouro para moer.

Se agradar aos C'hallaoued
Apesar de eles faltarem aos Bretões?

Se agradar ao senhor rei,
Apesar de ele ser homem ou Deus?

Espalham os lobos da Baixa Bretanha,
Ao ouvir anunciar a guerra,

Ao ouvir o grito, eles se divertem:
Com o cheiro dos C'hallaoued eles fazem.

Nos campos, em breve se vê
Correndo o sangue como água.

Assim 'yey vermelho-branco brusco da chuva,
E a brancura da neblina se esvai.

Mais golpes de cabeça, em um instante,
Do que em cantos da terra.

Rapazes da França onde caem,
Até o dia do julgamento eles se curvam;

Até o dia do julgamento e da festa,
Com o Trubard que reina a festa.

A libertação das árvores
Dá água abençoada sobre ele!

Composição: Jörgen Elofsson