395px

Não há mais amanhã

Alex Roeka

Er is geen later meer

Nu je dan eindelijk weet hoe ik ben,
Dat ik alleen voor mezelf leef en jou niet eens meer ken,
Nu je nog wacht met gaan tot het kan,
Luister dan voor het laatst naar je verzopen man.

Mooi ben je, mijn kooi ben je,
rots en hooi ben je,
Lage luchten, zomer van weleer.
Groot ben je, mijn schoot ben je,
Klip en boot ben je,
Wind en water en er is geen later meer.

Ik heb ook mijn droom, mijn eigen waan.
Ik klamp me eraan vast om niet teloor te gaan.
Ik ben nooit zo heel erg sterk, zo'n man van staal geweest,
De liefde is een zoet vergif en een gevaarlijk beest.

Vuil was je, een muil was je,
Een koude kuil als je
voelde dat die grote boot niet kwam.
Zuur was je, een muur was je,
Onguur als je naar me loerde
met die ogen van een slang.

Hoe het is gegaan, als met een jonge vrucht,
De hitte en de storm, het vocht en de koude lucht.
Wat is weggerot, wat zat vastgeklit,
Wat gebleven is, alleen die blanke pit.

Mooi ben je, mijn kooi ben je,
rots en hooi ben je,
Lucht met wolken, zomer van weleer.
Groot ben je, mijn schoot ben je,
Klip en boot ben je,
Wind en water en er is geen later meer

Não há mais amanhã

Agora que você finalmente sabe como eu sou,
Que eu vivo só pra mim e nem te conheço mais,
Agora que você ainda espera pra ir quando der,
Escute pela última vez seu homem afundado.

Linda você é, minha prisão você é,
rocha e feno você é,
Céus baixos, verão de outrora.
Grande você é, meu colo você é,
Pedra e barco você é,
Vento e água e não há mais amanhã.

Eu também tenho meu sonho, minha própria ilusão.
Me agarro a isso pra não me perder.
Nunca fui tão forte, um homem de aço,
O amor é um doce veneno e uma fera perigosa.

Suja você foi, uma boca você foi,
Um buraco frio quando você
sentia que aquele grande barco não chegava.
Azeda você foi, uma parede você foi,
Perigosa quando me observava
com aqueles olhos de cobra.

Como tudo aconteceu, como com um fruto jovem,
O calor e a tempestade, a umidade e o ar frio.
O que apodreceu, o que ficou grudado,
O que sobrou, só aquele caroço branco.

Linda você é, minha prisão você é,
rocha e feno você é,
Céu com nuvens, verão de outrora.
Grande você é, meu colo você é,
Pedra e barco você é,
Vento e água e não há mais amanhã.

Composição: