395px

Ferida na Minha Alma

Alex Roeka

Schotwond in m'n ziel

Ja, ik weet 't wel, 't is niet goed gegaan, althans als je 't bekijkt op
jouw manier. Ik gleed te veel opzij, de dag voorbij, het donker in. Nee,
ik kon niet aarden hier.

O, de nacht,'t hangt weer in de lucht. Je lijf dat lacht en lokt, die
hete droom. Maar met het middaglicht in je gezicht komt het verraad. Ah,
het kwaad zingt in de stroom.

Vraag niet waardoor 't is gekomen, waarom de avond steeds weer viel. Ik
krijg geen adem zonder dromen. 't Is m'n leven,'t zit gedreven als een
schotwond in m'n ziel.

Muziek, die kronkelende slang, hij draait zich om je heen, haalt je neer.
Maar het voelt zo goed wat 't met je doet, dat zoet vergif. Nee, je wilt
niets anders meer.

Vraag niet waardoor 't is gekomen, waarom de avond steeds weer viel. Ik
krijg geen adem zonder dromen. 't Is m'n leven, 't zit gedreven als een
schotwond in m'n ziel.

't Is te laat, ik heb geen schijn van kans. Het hart klopt in de straat,
het roept om meer. 't Spint me in, verblindt m'n zinnen, stinkt naar
jou...oe...daar ga ik weer.

Vraag niet waardoor 't is gekomen, waarom de avond steeds weer viel. Ik
krijg geen adem zonder dromen. 't Is m'n leven,'t zit gedreven als een
schotwond in m'n ziel.

Ferida na Minha Alma

Sim, eu sei, não foi bom, pelo menos se você olhar do
seu jeito. Eu deslizei demais, o dia passou, a escuridão chegou. Não,
eu não consegui me adaptar aqui.

Oh, a noite, está no ar de novo. Seu corpo que ri e seduz, aquele
desejo ardente. Mas com a luz do meio-dia no seu rosto vem a traição. Ah,
o mal canta na corrente.

Não pergunte como isso aconteceu, por que a noite sempre cai. Eu
não consigo respirar sem sonhar. É minha vida, está cravada como uma
ferida na minha alma.

Música, aquela cobra sinuosa, ela se enrola em você, te derruba.
Mas é tão bom o que ela faz com você, aquele veneno doce. Não, você não
quer mais nada.

Não pergunte como isso aconteceu, por que a noite sempre cai. Eu
não consigo respirar sem sonhar. É minha vida, está cravada como uma
ferida na minha alma.

É tarde demais, não tenho chance. O coração bate na rua,
clama por mais. Me envolve, ofusca meus sentidos, fede a você... ué...
lá vou eu de novo.

Não pergunte como isso aconteceu, por que a noite sempre cai. Eu
não consigo respirar sem sonhar. É minha vida, está cravada como uma
ferida na minha alma.

Composição: