Vliegen door de mist
De weg is leeg en de lucht wordt lichter,
De nieuwe dag en de stad komt dichter, dichter, dichterbij.
Ik heb vannacht door de storm gereden,
Op de vlucht voor mijn kwaaie vrouw en mijn verleden
Van droom en draaierij.
Zwerven langs de hete wegen, door de woeste bergen,
waar de oorsprong woedt.
En roepen door de kale bomen, naar de koude sterren, hoe het verder moet.
En daar komt de grote zon.
Het is die ouwe nog van toen,
Toen ik nergens nog van wist.
En hier gromt de motor weer.
Het is nog steeds diezelfde droom:
vliegen door de mist.
Ik sta hier in de buurt van Kampen -
Hoe het eerste licht breekt door de dampen op het meer.
Het is nog steeds niet te bevatten,
Het heeft tot niets geleid dan een paar lege jatten
En kom op, daar gaan we weer.
Zwerven door de vuile steden, langs de witte dorpen, opgeworpen grond.
En roepen naar de hoge toppen, in de blauwe verte, of het ooit nog komt.
En daar stijgt de grote zon.
Het is die ouwe nog van toen,
Toen ik nergens nog van wist.
En hier gromt de motor weer.
Het is nog steeds diezelfde droom:
vliegen door de mist.
Voando pela Névoa
A estrada está vazia e o céu clareia,
O novo dia e a cidade se aproxima, se aproxima, se aproxima.
Eu dirigi pela tempestade essa noite,
Fugindo da minha mulher brava e do meu passado
De sonho e confusão.
Perambulando pelas estradas quentes, pelas montanhas selvagens,
de onde a origem se agita.
E gritando pelas árvores nuas, para as estrelas frias, como vai ser daqui pra frente.
E lá vem o grande sol.
É aquele velho de antigamente,
Quando eu não sabia de nada.
E aqui o motor ronca de novo.
Ainda é aquele mesmo sonho:
voando pela névoa.
Estou aqui perto de Kampen -
Como a primeira luz rompe a névoa sobre o lago.
Ainda é difícil de acreditar,
Só resultou em algumas garrafas vazias
E vamos lá, lá vamos nós de novo.
Perambulando pelas cidades sujas, passando pelos vilarejos brancos, em terrenos ermos.
E gritando para os altos picos, na imensidão azul, se isso algum dia vai voltar.
E lá sobe o grande sol.
É aquele velho de antigamente,
Quando eu não sabia de nada.
E aqui o motor ronca de novo.
Ainda é aquele mesmo sonho:
voando pela névoa.