395px

Eles Chamam de Amor

Alex Roeka

Ze noemen 'm de liefde

Hij jaagt z'n hond langs donkere wegen,
Stuurt 'm door de diepste stegen -altijd.
Hij neemt 'm mee naar de verboden holen,
Waar de verloren spoken dolen -altijd.
Hij steekt de vuren aan, laar de mot begaan,
Het begint weer van voor af aan -altijd.
Hij vraagt niet naar de prijs, let niet op het gekrijs,
Zo gaat het toevalligerwijs - altijd.

Ze noemen 'm De Liefde, grote rover van de nacht.
Het is maar even nog een keer en weer alleen.
Ze noemen 'm De Liefde, vrezen de grillen van zijn macht,
Maar dansen deinend tot het einde om hem heen.

Hij kan zo diep en eerlijk praten,
Je hebt z'n leugens niet in de gaten - nooit niet.
Je kunt niet anders dan geloven,
Je wordt levend afgekloven - altijd.
Hij duwt je naar het bed, je verweert je nog maar net,
Je denkt niet dat je het redt - nooit niet.

Ze noemen 'm De Liefde, grote rover van de nacht.
Het is maar even nog een keer en weer alleen.
Ze noemen 'm De Liefde, vrezen de grillen van zijn macht,
Maar dansen deinend tot het einde om hem heen.

'Was je me vergeten?'
'Nee, dat was het niet.'
'Je had het kunnen weten.'
'Maar je weet het niet.'

Ze noemen 'm De Liefde, grote rover van de nacht.
Het is maar even nog een keer en weer alleen.
Ze noemen 'm De Liefde, vrezen de grillen van zijn macht,
Maar dansen deinend tot het einde om hem heen.

Eles Chamam de Amor

Ele corre com seu cachorro por caminhos escuros,
Manda ele pelas vielas mais profundas - sempre.
Ele o leva para os buracos proibidos,
Onde os fantasmas perdidos vagam - sempre.
Ele acende as chamas, deixa a mariposa entrar,
Começa tudo de novo - sempre.
Ele não pergunta o preço, não liga para o grito,
Assim acontece, meio que por acaso - sempre.

Eles chamam de Amor, grande ladrão da noite.
É só mais uma vez e de novo sozinho.
Eles chamam de Amor, temem os caprichos de seu poder,
Mas dançam balançando até o fim ao seu redor.

Ele pode falar tão fundo e sincero,
Você não percebe suas mentiras - nunca.
Você não consegue fazer outra coisa a não ser acreditar,
Você é devorado vivo - sempre.
Ele te empurra para a cama, você mal consegue se defender,
Você não acha que vai escapar - nunca.

Eles chamam de Amor, grande ladrão da noite.
É só mais uma vez e de novo sozinho.
Eles chamam de Amor, temem os caprichos de seu poder,
Mas dançam balançando até o fim ao seu redor.

'Você tinha esquecido de mim?'
'Não, não era isso.'
'Você poderia ter sabido.'
'Mas você não sabe.'

Eles chamam de Amor, grande ladrão da noite.
É só mais uma vez e de novo sozinho.
Eles chamam de Amor, temem os caprichos de seu poder,
Mas dançam balançando até o fim ao seu redor.

Composição: