395px

Golf Van Biscaia

Alex Roeka

Golf Van Biskaje

De zee ging hoog, het schip bewoog
Stampend langs de hemelboog, steeds hoger en hoger
En dan weer diep, bij elke zwiep
Die trillend door het ijzer liep, steeds dieper en dieper
Ik stond met Arie op de brug, er was voor ons geen weg meer terug
De wereld was achter de rug, geschonden
Maar ergens in ons vuile bloed
School honger nog naar glans en gloed
Van wat door vreemde straten wroet, als zonde

De hemel zonk, de maan verdronk
Overal om ons heen weerklonk het stormen, o de stormen
Het beest brak uit, greep de schuit
Smeet hem terug en weer vooruit en gromde, oe hij gromde
En wij gromden net als hij, opgehitst door de razernij
Lachend om de woestenij, het bonzen
Want hoe het ook beukte op de plas
Tegen de boeg van de 'Deo Gratias'
Die ongetemde woede was de onze

Als jullie daar nog ergens zijn
Denk dan aan ons hier in de nacht
Ook al komen we nooit meer thuis
Er moet iemand zijn die wacht

We werden grauw van heb ik jou
Daar even stevig in mijn klauw, he zeeman, o zeeman
Je grote mond is nu verstomd
In zware golven kots en stront, he zeeman, o zeeman
Dat was het enige wat je hoorde, die stem die door je hersens boorde
Je woedend achterna zat door de scherven
Het leek wel of ie op ons kauwde
Het diep in onze smoelen stouwde
Dat we ooit in waanzin zouden sterven

Als jullie daar nog ergens zijn
Denk dan aan ons hier in de nacht
Ook al komen we nooit meer thuis
Er moet iemand zijn die wacht

Golf Van Biscaia

O mar estava alto, o navio se movia
Pitching arco no céu, cada vez mais elevado
E então, novamente profunda com cada filme
Estes vibrando através do ferro correu mais e mais
Eu estive com Arie na ponte, não havia caminho de volta para nós
O mundo estava atrás de nós, violado
Mas em algum lugar no nosso sangue sujo
Fome Escola para o brilho e fulgor
Pelo que o enraizamento por ruas estranhas, como o pecado

O céu afundou, a lua se afogou
Tudo ao nosso redor ecoaram as tempestades, as tempestades O
A besta começou, apreenderam o barco
Jogou-o para trás e para frente novamente e resmungou, resmungou oe
E nós como ele rosnou incitado pelo frenesi
Sorrindo para o deserto, as pancadas
Porque como ele bateu na piscina
Na proa do "Deo Gratias"
Essa foi a nossa raiva indomável

Se você ainda em algum lugar
Pense em nós aqui no meio da noite
Apesar de nunca voltar para casa
Deve haver alguém que espera

Fomos de cinza eu tenho você
Há rigidamente no meu queixo, hey marinheiro, marinheiro o
Sua boca grande é silenciada
Em ondas pesadas vômito e merda, hey marinheiro, marinheiro o
Isso era tudo que você ouviu aquela voz que perfurou seu cérebro
Você furiosamente perseguindo os cacos
Parecia que ele estava mastigando sobre nós
A profundamente em nossa stouwde bocas
Que nós jamais morrer loucura

Se você ainda em algum lugar
Pense em nós aqui no meio da noite
Apesar de nunca voltar para casa
Deve haver alguém que espera

Composição: