O Julgamento
Silêncio que o réu tem algo a dizer em sua defesa
Sempre quando eu voltava para o lar
Ela ia me esperar toda a tarde no portão
E no abraço me beijando com ternura
Me apertava com loucura provocando a emoção
O nosso quarto se enchia de amor
E nos abraços o calor do seu corpo me acendia
E de repente sem censura ou preconceito
Ela me dava o direito de lhe amar como eu queria
Momentos que eu vivi, noites que eu não esqueci
Mas um dia ao voltar pra casa cedo
Ao entrar eu tive medo, algo não estava bem
Em nossa cama aquela quem eu mais amava
Totalmente se entregava nos braços de outro alguém
Desesperado pelo golpe que sofri nem sequer eu percebi
Que atirava sem parar
Ao ver os corpos abraçados e sem vida
Vi nascer uma ferida no meu peito a machucar
Naquela hora como eu sofri
De certa forma eu também morri
Senhor juiz eu peço a sua atenção
Para a minha explicação
Minha única defesa
Naquela hora eu estava inconsciente, mas agora no presente
Não suporto essa tristeza
Como agiria cada um que me condena se assistisse a mesma cena
Estando ali em meu lugar
Por isso eu peço ouvir o grito da razão
Ninguém sofre uma traição e se cala pra pensar
Het Oordeel
Stilte, want de beklaagde heeft iets te zeggen ter verdediging
Altijd als ik weer thuis kwam
Wachtte ze op me, de hele middag bij de poort
En in de omhelzing, me kussend met tederheid
Drukte ze me gek, wat de emotie opriep
Onze kamer vulde zich met liefde
En in de omhelzingen deed de warmte van haar lichaam me ontbranden
En plotseling, zonder censuur of vooroordeel
Gaf ze me het recht om haar te beminnen zoals ik wilde
Momenten die ik heb geleefd, nachten die ik niet vergat
Maar op een dag, toen ik vroeg thuis kwam
Bij binnenkomst voelde ik angst, iets was niet goed
In ons bed, degene van wie ik het meest hield
Gaf zich volledig over in de armen van iemand anders
Wanhopig door de klap die ik kreeg, merkte ik zelfs niet
Dat ik bleef schieten zonder te stoppen
Toen ik de lichamen zag, omarmd en levenloos
Zag ik een wond in mijn borst ontstaan die pijn deed
Op dat moment, hoe heb ik geleden
Op een bepaalde manier ben ik ook gestorven
Mijnheer de rechter, ik vraag uw aandacht
Voor mijn uitleg
Mijn enige verdediging
Op dat moment was ik onbewust, maar nu in het heden
Kan ik deze verdriet niet verdragen
Hoe zou ieder die me veroordeelt handelen als hij dezelfde scène zou zien
Daar in mijn plaats
Daarom vraag ik om de schreeuw van de rede te horen
Niemand lijdt een verraad en zwijgt om na te denken