Ur Aldrig Saga Och Sang
...och ater fran havens land
Dessa tunna sidor tunga blad
Vindar som nöter stenar
Vagor som skriver namn
När livets grenar äro brutna
Da tarfyllda ögon är slutna
Bristande hjärta mot en hand
KärleKEN rann ut i sand
Var är ängens blommor
Och aftonens langa skuggor
Även händer kan första
Den varma lagan var bla
I tankars mörkaste källor
Förlorad i tidens dimmor
Bland forna tiders somrar
Sorgen är var ännu varm
Att sanger är som träd
Vissnar och dör i förtid
I sömn eller djupaste dröm
En vit ström längs med snön
Den sista timma nu slar
Än en tung sista tur
Sagans väg sa lang
Aren aldras med sang
Nunca Conte Uma História
...e voltar do mar
Dessas páginas finas, pesadas
Ventos que desgastam pedras
Ondas que escrevem nomes
Quando os ramos da vida estão quebrados
Então olhos cheios de dor estão fechados
Coração partido contra uma mão
O amor escorreu na areia
Onde estão as flores do campo
E as longas sombras da noite
Até as mãos podem tocar
A quente brisa era azul
Nas fontes mais escuras do pensamento
Perdido nas névoas do tempo
Entre os verões de tempos passados
A tristeza ainda é quente
Que as canções são como árvores
Murcham e morrem cedo
Em sono ou no mais profundo sonho
Um fluxo branco ao longo da neve
A última hora agora se arrasta
Mais uma pesada última volta
O caminho da história é longo
Nunca envelhece com a canção