395px

E Você Dormiu Mais

Andrea Bocelli

E Vui Durmiti Ancora

Lu suli è già spuntatu di lu mari
e vui, bidduzza mia, durmiti ancora,
l'aceddi sunnu stanchi di cantari
e affriddateddi aspettanu ccà fora;
supra 'ssu barcuneddu su pusati
e aspettanu quann'è ca v'affacciati.

Lassati stari, non durmiti cchiui,
ca 'nzemi a iddi, dintra sta vanedda,
ci sugnu puru iù, c'aspettu a vui,
ppi viriri 'ssa facci accussì bedda;
passu cca fora tutti li nuttati
e aspettu suru quannu v'affacciati.

Li ciuri senza vui non vonnu stari,
su tutti ccu li testi a pinnuluni,
ognun d'iddi non voli sbucciari,
si prima non si rapì ssu barcuni.
Intra li buttuneddi su ammucchiati
e aspettanu quann'è ca v'affacciati.

Lassati stari, non durmiti cchiui,
ca 'nzemi a iddi, dintra sta vanedda,
ci sugnu puru iù, c'aspettu a vui,
ppi viriri 'ssa facci accussì bedda;
passu cca fora tutti li nuttati
e aspettu suru quannu v'affacciati.

E Você Dormiu Mais

O sol já nasceu lá do mar
E você, minha linda, dormiu mais,
Os passarinhos estão cansados de cantar
E os esfriados esperam aqui fora;
Em cima desse barquinho estão parados
E esperam quando é que você aparece.

Deixa estar, não dorme mais,
Que junto com eles, dentro dessa viela,
Eu também estou aqui, esperando por você,
Pra ver esse seu rosto tão bonito;
Passo aqui fora todas as noites
E espero só quando você aparece.

As flores sem você não querem ficar,
Estão todas com as cabeças pendentes,
Cada uma delas não quer brotar,
Se antes não abrir essa janela.
Dentro dos botões estão amontoados
E esperam quando é que você aparece.

Deixa estar, não dorme mais,
Que junto com eles, dentro dessa viela,
Eu também estou aqui, esperando por você,
Pra ver esse seu rosto tão bonito;
Passo aqui fora todas as noites
E espero só quando você aparece.

Composição: Giovanni Formisano