Przy Sąsiednim Stoliku
Zamówiła drugie winko do obiadu
By choć na chwilę lepszy był świat
Bezwiednie wplotła dłonie w ażurowy obrus
Próbując z całych sił cofnąć czas
Jeszcze się tli
W niej dawny blask
Spod sztucznych rzęs
Dramatów czar
Jeszcze chce żyć
Ostatnim tchem
Nim usłyszy nie
Nim ostatni dzwonek spłoszy w niej nadzieję
Nim zszarzeją do reszty dni
Makijaż będzie śmieszny, nie zakryje wspomnień
Co po drodze zniszczyły sny
Jeszcze się tli
W niej dawny blask
Spod sztucznych rzęs
Dramatów czar
Jeszcze chce żyć
Ostatnim tchem
Nim usłyszy nie
Na mesa ao lado
Em segundo lugar ordenou um bom vinho com jantar
Que nem por um momento o mundo era melhor
Inconscientemente teceu as mãos em toalha openwork
Tentando com toda a sua pode voltar no tempo
Mesmo o loop
Em sua antiga glória
De cílios postiços
Joga um feitiço
Ainda quero viver
O último suspiro
Ele não ouve
Antes do susto último sino na esperança
Zszarzeją-lo para o resto do dia,
Make-up é ridículo, cobrirá memórias
O que destruiu os sonhos ao longo do caminho
Mesmo o loop
Em sua antiga glória
De cílios postiços
Joga um feitiço
Ainda quero viver
O último suspiro
Ele não ouve