Sublokatorka
Na dziko dziś w głowie zamieszkała mi
Pomiędzy myślami znalazła dom
Układa mi usta w słowa by mogła być
W wyrzutach sumienia płaci czynsz
Po cichu tak, przegrywam z nią
Nie mówię nic, może kiedyś straci moc
A ona wciąż powtarza mi
Zniknę kiedy zechcesz
Lecz coraz więcej trupów w szafie
Otwieram drzwi próbuję wyjść
Tylko cienie po mnie samej
Otwieram drzwi próbuję wyjść
Jest taka obca jak wczorajszy dzień
O zdanie nigdy nie pyta mnie
Wyrzucam wspomnienia ona zbiera je
Wie lepiej ode mnie czego chcę
Po cichu tak, przegrywam z nią
Nie mówię nic, może kiedyś straci moc
A ona wciąż powtarza mi
Zniknę kiedy zechcesz
Lecz coraz więcej trupów w szafie
Otwieram drzwi próbuję wyjść
Tylko cienie po mnie samej
Otwieram drzwi próbuję wyjść
Sublokatorka
No selvagem hoje, eu vivo na minha cabeça
Entre pensamentos encontrar um lar
Organiza as palavras da minha boca que poderiam ser
O aluguel pago remorso
Silenciosamente, por isso perde a
Eu não estou dizendo nada pode perder poder
Ela ainda me diz
Desaparecem quando quiser
Mas mais e mais cadáveres no armário
Eu abro a porta tentando sair
Apenas as sombras de mim mesmo
Eu abro a porta tentando sair
É tão estranho como ontem
A sentença nunca vai me perguntar
Eu jogo que recolhe memórias deles
Ele sabe melhor do que eu o que eu quero
Silenciosamente, por isso perde a
Eu não estou dizendo nada pode perder poder
Ela ainda me diz
Desaparecem quando quiser
Mas mais e mais cadáveres no armário
Eu abro a porta tentando sair
Apenas as sombras de mim mesmo
Eu abro a porta tentando sair