Che Bandoneón (part. Tito Reyes)
El duende de tu son, che bandoneón
Se apiada del dolor, de los demás
Y al estrujar tu fueye dormilón
Se arrima al corazón que sufre más
Esthercita y mimi como ninón
Dejando sus destinos de percal
Vistieron al final, mortajas de rayón
Al eco funeral de tu canción
Bandoneón
Hoy es noche de fandango
Y puedo confesarte la verdad
Pena a pena, copa a copa
Tango a tango
Embala'o en la locura
Del alcohol y la amargura
Bandoneón
¿Para qué nombrarla tanto?
¿No ves que está de olvido
El corazón?
Y ella vuelve
Noche a noche
Cómo un canto
En las notas de tu llanto
Ché bandoneón
Tu canto es el amor que no se dio
Y el sueño que soñamos una vez
Y el fraternal amigo que se hundió
Temblando
En la tormenta de un querer
Y esas ganas tremendas de llorar
Que a veces nos invade sin razón
Y el trago de licor te obliga a recordar
Si el alma está en orsai
Che bandoneón
Che Bandoneón (part. Tito Reyes)
O duende do seu som, che bandoneón
Se compadece da dor, dos outros
E ao apertar seu fole sonolento
Se aproxima do coração que mais sofre
Esthercita e mimi como ninón
Deixando seus destinos de percal
Vestiram no final, mortalhas de rayón
Ao eco fúnebre da sua canção
Bandoneón
Hoje é noite de fandango
E posso te confessar a verdade
Dor a dor, copo a copo
Tango a tango
Envolvido na loucura
Do álcool e da amargura
Bandoneón
Pra que falar tanto dela?
Não vê que está esquecida
O coração?
E ela volta
Noite após noite
Como um canto
Nas notas do seu pranto
Che bandoneón
Seu canto é o amor que não aconteceu
E o sonho que sonhamos uma vez
E o amigo fraternal que se afundou
Tremendo
Na tempestade de um querer
E essa vontade imensa de chorar
Que às vezes nos invade sem razão
E a dose de licor te obriga a lembrar
Se a alma está em orsai
Che bandoneón