Lotë Pendimi
Në dhomë jë mbyllur, ke ditë që qan
Dëshpërimin tënd ske me kë e ndan
Jo më unë nuk jam në shtrat më nuk të hy ngadal
Syri yt po kërkon, syrin tim që verbon
Së kupton ti pa mua nuk shikon
Ndal, ndal, ndal, ndal, ndal, mos thuaj më fal
Një gabim nuk është fatal
Në vëtmi mos nguro më shtrengo
Ndal, ndal, ndal, ndal, ndal, mos thuaj më fal
Një gabim nuk është fatal
Që të dy s’ë themi doy as një fjalë
Në dhomë jë mbyllur, ke ditë që qan
Dëshpërimin tënd ske me kë e ndan
Jo më unë nuk jam në shtrat më nuk të hy ngadal
Tani jam unë ajo që qajë
Dëshpërimin në mase jo nuk mund ta mbaj
Së nuk të kam fryma stepet do të ndal
Syri im po kërkon, syrin tënd që verbon
Së kupton së pa mua nuk shikon
Ndal, ndal, ndal, ndal, ndal, mos thuaj më fal
Një gabim nuk është fatal
Në vëtmi mos nguro më shtrengo
Ndal, ndal, ndal, ndal, ndal, mos thuaj më fal
Një gabim nuk është fatal
Që të dy s’ë themi doy as një fjalë
(Ndal) Ndal
(Në vëtmi mos nguro më shtrengo)
Ndal (Ndal)
(Që të dy s’ë themi doy as një fjalë)
Ndal, ndal, ndal, ndal, ndal, mos thuaj më fal
Një gabim nuk është fatal
Në vëtmi mos nguro më shtrengo
Ndal, ndal, ndal, ndal, ndal, mos thuaj më fal
Një gabim nuk është fatal
Që të dy s’ë themi doy as një fjalë
Lágrimas de Despedida
Na sala você se trancou, já faz dias que chora
Sua desilusão não tem com quem dividir agora
Não, eu não tô mais na cama, não vou entrar devagar
Teus olhos buscam, o meu olhar que te cega
Você não entende que sem mim não enxerga
Para, para, para, para, para, não diz mais desculpa
Um erro não é fatal
Na solidão não hesite em me abraçar
Para, para, para, para, para, não diz mais desculpa
Um erro não é fatal
Nós dois não falamos nem uma palavra
Na sala você se trancou, já faz dias que chora
Sua desilusão não tem com quem dividir agora
Não, eu não tô mais na cama, não vou entrar devagar
Agora sou eu quem chora
A desilusão em excesso não dá pra suportar
Se eu não te tenho, a respiração vai parar
Meus olhos buscam, o teu olhar que me cega
Você não entende que sem mim não enxerga
Para, para, para, para, para, não diz mais desculpa
Um erro não é fatal
Na solidão não hesite em me abraçar
Para, para, para, para, para, não diz mais desculpa
Um erro não é fatal
Nós dois não falamos nem uma palavra
(Para) Para
(Na solidão não hesite em me abraçar)
Para (Para)
(Nós dois não falamos nem uma palavra)
Para, para, para, para, para, não diz mais desculpa
Um erro não é fatal
Na solidão não hesite em me abraçar
Para, para, para, para, para, não diz mais desculpa
Um erro não é fatal
Nós dois não falamos nem uma palavra