Spocząć
O, jak przybywa nam lat!
Aż się czasem boję spojrzeć wstecz
Dziś nie obudzi już nas
Najgłośniejszy nawet gitar dźwięk
Więc może by tak spocząć, odejść w cień
Pobudować dom i dzieci mieć
Może spocząć, odejść w cień
Tak, jak inni, zapaść w wielki sen
Świat dał wykrzyczeć się nam
A sam bez nas poszedł tam, gdzie chciał
Następcy stoją u bram
Ich gitary mają siłę dział
Więc może by tak spocząć, odejść w cień
Pobudować dom i dzieci mieć
Może spocząć, odejść w cień
Tak, jak inni, zapaść w wielki sen
Nim taśmy zmienią się w proch
Zanim plastik się rozsypie w pył
Odtworzyć można nasz głos
Głos heroldów niespokojnych dni
A teraz czas już spocząć, odejść w cień
Pobudować dom i dzieci mieć
Czas już spocząć, odejść w cień
Tak, jak inni, zapaść w wielki sen
Descansar
O, como os anos vão passando!
Às vezes fico com medo de olhar pra trás
Hoje não vai nos acordar
Nem o som mais alto de guitarra
Então, que tal descansar, sumir na sombra?
Construir uma casa e ter filhos
Talvez descansar, sumir na sombra
Como os outros, cair em um grande sono
O mundo nos deixou gritar
E ele mesmo foi pra onde queria
Os sucessores estão na porta
Suas guitarras têm força pra agir
Então, que tal descansar, sumir na sombra?
Construir uma casa e ter filhos
Talvez descansar, sumir na sombra
Como os outros, cair em um grande sono
Antes que as fitas se transformem em pó
Antes que o plástico se desfaça em poeira
Podemos recuperar nossa voz
A voz dos arautos de dias inquietos
E agora é hora de descansar, sumir na sombra
Construir uma casa e ter filhos
É hora de descansar, sumir na sombra
Como os outros, cair em um grande sono
Composição: Bogdan Olewicz