Timbuktu
Jest cicho tak
Że u kresu dnia
Znajduje w piasku kształt zagubionych słów
Zmęczony wiatr usypia na rękach drzew
W końcu wieje tu od zawsze
Nim zawołasz mnie
Prawie czuje się szczęśliwa
Timbuktu
Está tão quieto
Que ao final do dia
Encontro na areia a forma de palavras perdidas
O vento cansado adormece nos braços das árvores
Aqui sempre soprou assim
Antes de me chamar
Quase me sinto feliz
Composição: Joachim Mencel, Marcin Kydrynski