Kom terug van de zee
Bij de haven staat een eenzaam meisje
Haar geluk nam een schip met zich mee
En nu fluistert ze zacht
In de duistere nacht
Kom terug, kom terug van de zee
Hier stond ze met hem vele uren
In het licht van de sterren en maan
Nu staat zij er droevig te turen
Omdat hij van haar heen is gegaan
Zal hij ooit weer de haven bereiken
Komt zijn schip weer terug aan de zee
Als het morgenlicht daagt
Klinkt haar stem nog die vraagt
Kom terug, kom terug van de zee
Volte do Mar
Na doca, uma menina sozinha
Sua felicidade partiu em um barco
E agora ela sussurra suave
Na noite escura
Volte, volte do mar
Aqui ela ficou com ele por horas
Sob a luz das estrelas e da lua
Agora ela está triste olhando
Porque ele se foi, não está mais aqui
Será que ele vai voltar ao porto algum dia?
Seu barco vai voltar do mar?
Quando a luz da manhã chegar
Sua voz ainda vai perguntar
Volte, volte do mar