Kun Aukeaa Mysteerit Kuoleman
Maalaa säteet viimeiset, auringon, varjoni hiekkaan
Tunnen tuulen vireen, vievän lämpöni, tuoden tyhjyyden
Alla näiden tähtien ikiaikaisten, tähän päättyy tää
Matkani tämän fyysisen kokonaisuuden
Virtaa energiaa, ulospäin ruumistain
Kohti korkeuksia nousee, hämärtyy rajat realismien
Aallokossa seilaan, välillä kahden eri todellisuuden
En ole enää osa tätä maailmaa
Luisun kuiluun pohjattomaan, katoan tyhjyyteen
Otan askeleen polulle kaikkeuden
Mykistävään kehtoon pimeyden nyt leijailen
Eriytyy tietoisuus, maanpäällisestä muodosta
Kumoaa gravitaation, näkee kaiken ilman aisteja
Olen irtauttanut rattaani, koneista biologisista
Vapaa viimein kulkemaan, ilman depressiomaisen syvää tuskaa
Jää elämä taakseni, aukeaa mysteerit viimein
Kuoleman, takaa kosmisen sillan
Löydä tie jota kuljin, äänet sen ketä kuuntelin
Alla täydenkuun, yön varjoja seurasin
Kanna ruumiini vaikka suon syleilyyn
Tuhkaa tuuliin tämän maan
Tai jätä aukinaiseen hautaan
Ei väliä muulla kuin että saan
Jäädä lepoon siunaamattomaan
Kotimaani multaan maatumaan
Quando os mistérios da morte são revelados
Pinte os últimos raios, o sol, minha sombra na areia
Eu sinto a brisa do vento, tirando meu calor, trazendo o vazio
Abaixo dessas estrelas eternas, este é o fim deste
Minha jornada para esta entidade física
A energia flui para fora do corpo
Em direção à elevação das alturas, borrando os limites do realismo
Nas ondas que navego, entre duas realidades diferentes
Eu não faço mais parte deste mundo
Eu escorrego para o poço sem fundo, desaparecendo no vazio
Eu dou um passo no caminho do universo
No berço mudo da escuridão agora eu fico pairando
Diferencia a consciência da forma terrestre
Desfaz a gravidade, vê tudo sem os sentidos
I irtauttanut vagão, máquinas biológicas
Livre para finalmente caminhar, sem a dor profunda depressiva
Deixe a vida para trás, desvende os mistérios finalmente
Morte, atrás da ponte cósmica
Encontre o caminho que tomei, os sons de quem eu ouvi
Abaixo da lua cheia, as sombras da noite que observei
Carrego meu corpo mesmo no abraço do pântano
Ash os ventos desta terra
Ou deixe-o em uma cova aberta
Não importa a não ser que eu receba
Fique inquieto
Meu país se molda à terra