Camps de Maduixes
No fa falta que tanquis amb clau cada porta,
Som un àgil i experimentat acròbata.
No fa falta que encara me vulguis fer caure,
Vaig amb rodes, som es rei de ses capavallades.
No fa falta que ataquis amb tantes respostes,
Tenc preguntes per copar quatre segles d'escorça.
I és inútil que apaguis ses teves faroles,
Sé trobar-te davall quinze sostres de roba.
De vegades me passa que te mir
I platges amb cocos que suren
I fons de corall i jardins.
De vegades me passa que t'estim
I veig un dia que comença
Dins un camp de maduixes.
No fa falta que tanquis amb clau cada porta,
Som un àgil i experimentat acròbata.
No fa falta que encara me vulguis fer caure,
Vaig amb rodes, som es rei de ses capavallades.
I és inútil que apaguis ses teves faroles,
Sé trobar-te davall quinze sostres de roba.
De vegades me passa que nedam
Dins una piscina que vessa
De flam i iogurt natural.
De vegades me passa que becam
Damunt una estora de dàtils
I climes de països portàtils.
De vegades me passa que te mir
I platges amb cocos que suren
I fons de corall i jardins.
De vegades me passa que t'estim
I veig un dia que comença
Dins un camp de maduixes.
Campos de Morangos
Não precisa fechar com chave cada porta,
Sou um ágil e experiente acrobata.
Não precisa ainda querer me fazer cair,
Vou com rodinhas, sou o rei das piruetas.
Não precisa atacar com tantas respostas,
Tenho perguntas pra cobrir quatro séculos de casca.
E é inútil que apague suas lanternas,
Sei te encontrar debaixo de quinze tetos de pano.
Às vezes acontece de eu te olhar
E praias com cocos que flutuam
E fundos de coral e jardins.
Às vezes acontece de eu te amar
E vejo um dia que começa
Dentro de um campo de morangos.
Não precisa fechar com chave cada porta,
Sou um ágil e experiente acrobata.
Não precisa ainda querer me fazer cair,
Vou com rodinhas, sou o rei das piruetas.
E é inútil que apague suas lanternas,
Sei te encontrar debaixo de quinze tetos de pano.
Às vezes acontece de nadarmos
Dentro de uma piscina que transborda
De pudim e iogurte natural.
Às vezes acontece de comermos
Em cima de um tapete de tâmaras
E climas de países portáteis.
Às vezes acontece de eu te olhar
E praias com cocos que flutuam
E fundos de coral e jardins.
Às vezes acontece de eu te amar
E vejo um dia que começa
Dentro de um campo de morangos.
Composição: Joan Miquel Oliver