395px

A História do Cavalo Branco

Antonio Adonis E.

Este El Corrido Del Caballo Blanco

Este es el corrido del caballo blanco
Que en un día domingo feliz arrancara
Iba con la mira de llegar al norte
Habiendo salido de Guadalajara

Su noble jinete le quito la rienda, le quito la silla
Y se fue a puro pelo
Cruzo como rayo tierras nayaritas
Entre cerros verdes y lo azul del cielo

A paso más lento llego hasta Escuinahuatl
Y por Culiacán ya se andaba quedando
Cuentan que en los montes ya se iba cayendo
Que llevaba todo el hocico sangrando

Pero lo miraron pasar por Sonora
Y el valle del yaqui le dio su ternura
Cuenta que cojeaba de la pata izquierda
Y a pesar de todo siguió su aventura

Lego hasta Hermosillo
Siguió pa' Caborca
Y por Mexicali sintió que moría
Subió paso a paso por la rumorosa
Llegando a Tijuana con la luz del día

Cumplida su hazaña llego a Rosarito
Y no quiso echarse hasta ver ensenada
Este fue el corrido del caballo blanco que salió
Un domingo de Guadalajara

A História do Cavalo Branco

Esta é a história do cavalo branco
Que em um domingo feliz partiu
Ele ia com a intenção de chegar ao norte
Tendo saído de Guadalajara

Seu nobre cavaleiro tirou a rédea, tirou a sela
E foi a cavalo livre
Cruzou como um raio as terras nayaritas
Entre montanhas verdes e o azul do céu

A passo mais lento chegou até Escuinapa
E por Culiacán já estava se perdendo
Dizem que nos montes já estava caindo
Que estava com o focinho todo sangrando

Mas o viram passar por Sonora
E o vale do Yaqui lhe deu seu carinho
Contam que ele manjava da pata esquerda
E apesar de tudo, seguiu sua aventura

Chegou até Hermosillo
Seguiu para Caborca
E por Mexicali sentiu que estava morrendo
Subiu passo a passo pela Rumorosa
Chegando a Tijuana com a luz do dia

Cumprida sua façanha, chegou a Rosarito
E não quis descansar até ver Ensenada
Esta foi a história do cavalo branco que saiu
Um domingo de Guadalajara

Composição: