Hengitän
Tuttavaksi jäi paniikin tunne,
Että en oo kukaan, en ees olemassakaan
Lakkaamatta etsin pelastajaa
On mulla ollut aina joku, jota rakastaa
Pelko päivät söi, mä ootin
Hetkeä, kun jäisin yksin
Hahmotonta, kasvotonta
Mustaa vuotta liian monta
En kiinni meihin jäänytkään
Ja sittenkin voin hengittää, ilman sua
Mä jään, pysähdyn ja mua ei kanna toiset enää
Seurana on vain vieroitusoireet
Kaikkialla, ympärillä vieläkin sut nään
Sade saattaa sua, kun tulet vastaan
Viiman voin vieraaksi ottaa sua enää en
Pakkomielteisesti meitin,
Missä meet ja ootko yksin
Hahmotonta, tarpeetonta
Vuotta hukkaan liian monta
Sufocando
A sensação de pânico ficou como amiga,
Que eu não sou ninguém, nem mesmo existo
Sem parar, procuro um salvador
Sempre tive alguém para amar
O medo devorou meus dias, eu esperei
Pelo momento em que ficaria sozinho
Sem forma, sem rosto
Um ano escuro demais, já foram muitos
Não fiquei preso a nós
E mesmo assim posso respirar, sem você
Eu fico, paro e não sou mais carregado por outros
Apenas a abstinência me acompanha
Em todo lugar, ainda te vejo ao meu redor
A chuva pode te encontrar, quando você vem
O vento eu não posso mais te receber
Obsessivamente me pergunto,
Onde você está e se está sozinho
Sem forma, desnecessário
Um ano jogado fora, já foram muitos.
Composição: A. Tuisku