Kaivo
Tärkeintä jos on lähteä
niin sitä ainakin on tehty
Enemmän kuin voin uskoa
on näkökentän taakse jäänyt
muttei naulat jalkojen alta
Yli kaiken olen tuntenut
sen mitä on kun kaatuu rauha
Häpeästä rakennettuna
ei se voinut kestä kauaa
Vaikee katsoo silmiin itseään
Luulin et ottaisi uomansa se
mistä tullut on silmien eteen side
Vaikka voitettiin jo kertaalleen
se on noussutkin taas paikalle
Tämä kaivo on pimeä kaivo
odottaa aina ammollaan
Ei itku ei palava raivo
auta irti otteestaan
Pahemmalta pelastettuna
on hyvä painaa huulet maahan
Elämältä suodatettuna
viimeinkin löytää paikan
Ei enää koskaan takaisin
Vannonut, rikkonut, vannonut taas
ja vannon uudestaan
Tämä kaivo on pimeä kaivo
odottaa aina ammollaan
Ei itku ei palava raivo
auta irti otteestaan
Eksyttiinhän me
eikä tahallamme
tultu taas tänne
mistä kerran jo selvittiin
En voi uskookaan miten voidaan olla
yksinkertaisesti
näin helvetin tyhmiä
Selvittiin jo kertaalleen
palattiin rikospaikalle
Tämä kaivo on pimeä kaivo
odottaa aina ammollaan
Ei itku ei palava raivo
auta irti otteestaan
Poço
O mais importante se é partir
pelo menos isso já foi feito
Mais do que posso acreditar
ficou para trás no campo de visão
mas não há pregos sob os pés
Acima de tudo, eu senti
o que é cair em paz
Construído a partir da vergonha
não poderia durar muito
Difícil olhar nos próprios olhos
Eu pensei que tomaria seu rumo
o que surgiu diante dos olhos
Embora já tenhamos vencido uma vez
ele ressurgiu novamente no lugar
Este poço é um poço escuro
sempre esperando de boca aberta
Nem o choro, nem a raiva ardente
ajudam a escapar de seu aperto
Salvo de algo pior
é bom pressionar os lábios contra a terra
Filtrado pela vida
finalmente encontrar um lugar
Nunca mais voltar
Jurei, quebrei, jurei de novo
e juro novamente
Este poço é um poço escuro
sempre esperando de boca aberta
Nem o choro, nem a raiva ardente
ajudam a escapar de seu aperto
Nos perdemos
e não foi de propósito
voltamos aqui
de onde já havíamos escapado
Não consigo acreditar como podemos ser
simplesmente
tão infernalmente burros
Já escapamos uma vez
voltamos à cena do crime
Este poço é um poço escuro
sempre esperando de boca aberta
Nem o choro, nem a raiva ardente
ajudam a escapar de seu aperto