Jälki
Mielen ikkunoista, sielun onkaloista, toisiamme etsittiin
Sisään katsomalla, toista muuttamalla, päästäisiin viimeinkin
Kohti ikuisuutta, kuolemattomuutta, aikakautta seuraavaa
Silti kuten moukat, toisiamme loukattiin ja harhauduttiin
Enkä tunne sua niinkuin ennen
Jälki, jota kannan on viimeinen tie
Silta, jota kuljen vaan tyhjyyteen taipuu
Pelko, joka uhrinsa pohjalle vie
Totuuden ristiltä pois
Järjen kiemuroihin, lihan vankiloihin, toisiltamme poistuttiin
Viilto ihollani, silmäkulmassani, vuotaa sun elämää
Etkä tunne mua niinkuin ennen
Jälki, jota kannan on viimeinen tie
Silta, jota kuljen vaan tyhjyyteen taipuu
Pelko, joka uhrinsa pohjalle vie
Totuuden ristiltä pois
Enkä tunne sua niinkuin ennen
Jälki, jota kannan on viimeinen tie
Silta, jota kuljen vaan tyhjyyteen taipuu
Pelko, joka uhrinsa pohjalle vie
Totuuden ristiltä pois
Rastro
Das janelas da mente, dos abismos da alma, nos procuramos
Olhando pra dentro, mudando um ao outro, finalmente chegaríamos
Rumo à eternidade, à imortalidade, à próxima era
Ainda assim, como idiotas, nos ferimos e nos perdemos
E eu não te conheço como antes
O rastro que carrego é o último caminho
A ponte que atravesso se curva para o vazio
O medo que leva suas vítimas ao fundo
Do crucifixo da verdade, pra longe
Nos labirintos da razão, nas prisões da carne, nos afastamos
Um corte na minha pele, no canto do meu olho, escorre sua vida
E você não me conhece como antes
O rastro que carrego é o último caminho
A ponte que atravesso se curva para o vazio
O medo que leva suas vítimas ao fundo
Do crucifixo da verdade, pra longe
E eu não te conheço como antes
O rastro que carrego é o último caminho
A ponte que atravesso se curva para o vazio
O medo que leva suas vítimas ao fundo
Do crucifixo da verdade, pra longe