Árokparton Orhidea Nem Nő
Az út mentén, amerre én járok,
Por lepi a lépteim nyomát,
Két társam van: az út menti árok,
S pacsirta, ki hallatja dalát.
Tavaszi szél ringatja a felhőt,
Integetnek csendesen a fák,
Árokparton orhidea nem nő,
De az enyém minden vadvirág.
Örömöt a nótákban találok,
Dalolgattam oly’ sok év alatt,
Elfogytak a régi jó barátok,
Nótás kedvem, ami megmaradt.
Eldalolom az életem végén,
Mégsem maradtam én egyedül,
Más mulat a prímások zenéjén,
De a tücsök nekem hegedül.
As mulheres não abandonar Orhidea
Ao longo do caminho, onde eu vou,
Poeira no rastreamento pegadas de surpresa,
Dois companheiro: a vala na estrada,
E Lark, que é música é ouvida.
Primavera vento balançando a nuvem
Acenando discretamente nas árvores,
Ditch orquídea não cresce,
Mas o meu é todas as flores silvestres.
Acho que alegria nas canções,
Dalolgattam tantos anos,
Executar de bons velhos amigos,
Notas sinto, o que resta.
Chant no final da minha vida,
No entanto, eu fui deixado sozinho,
Música folclórica do outro primata,
Mas o grilo a tocar violino para mim.