395px

Ódio Extremo de uma Existência Egoísta

Arkona

Skrajna NienawiϾ Egoistycznej Egzystencji

[Extreme Hate Of An Egoistic Existence]

Ju¿ nied³ugo zapal¹ œwiece by uczciæ nasz¹ pamiêæ
Odeszliœmy z w³asnej woli
Niechc¹c zyæ tak normalnie - nienormalnie
Nie chce rzucaæ ¿alu
P³acz niech bêdzie rozkosz¹
Nigdy nie przypomnê sobie, jakie by³o to ¿ycie
Ludzkoœæ w okowach obowi¹zku
Niezdolna do wyboru, zdana na ³askê idea³ów
Ludzkoœæ ukrzy¿owana
A ja by³em wolny, by³em Piotrem
Który trzykrotnie wypar³ siê Chrystusa!
Nie ufam nikomu, ka¿dy jest samotnikiem
Za ¿ycia i po œmierci
Skrajna nienawiœæ ogarnia mój umys³
W egoistycznej egzystencji
Odchodzê w nicoœæ, obracam siê w niebyt
Rozp³ywam i rozpadam siê
Ujrza³em marnoœæ wiary
Odchodzê w niematerialn¹ rzeczywistoœæ
Nie chcê o tym myœleæ, zostawi³em cierpienia
Nie tak mia³y boleæ, ukryte w sercu marzenia
Z³udne obietnice i nadzieje, powtarzane od wieków
Ok³ama³y nasze dzieje
Ja mam doœæ, odchodzê, spadam w przepaœæ!

Ódio Extremo de uma Existência Egoísta

[Ódio Extremo de uma Existência Egoísta]

Logo vão acender velas pra honrar nossa memória
Partimos por vontade própria
Sem querer viver tão normalmente - anormalmente
Não quero jogar na cara
Que chorar é um prazer
Nunca vou lembrar como era essa vida
A humanidade presa ao dever
Incapaz de escolher, à mercê de ideais
A humanidade crucificada
E eu era livre, eu era Pedro
Que três vezes negou a Cristo!
Não confio em ninguém, todo mundo é solitário
Em vida e após a morte
Ódio extremo toma conta da minha mente
Nessa existência egoísta
Estou indo para o nada, me virando no vazio
Desapareço e me desfaço
Vi a futilidade da fé
Estou indo para uma realidade imaterial
Não quero pensar nisso, deixei a dor pra trás
Não era pra doer assim, sonhos escondidos no coração
Promessas ilusórias e esperanças, repetidas há séculos
Enganaram nossa história
Eu já tive o suficiente, estou indo, caindo no abismo!

Composição: