Als de Brem Bloeit
Als de brem bloeit staat de heide dag en nacht in vlam en vuur.
En de kim gloeit aller zijden, gele brand op blauw azuur !
Als de brem bloeit in de Kempen, is de winter moe gesard;
Als de brem bloeit is de Lente daar terug in het land van mijn hart.
Als de brem bloeit, alle vogels keert uit verre zuidervlucht.
En de leeuwerik rept de vlogel, hangt te veed'len in de lucht !
Als de brem bloeit op de heide, schalt een lied uit haal en kant,
Als de brem bloeit is de lente terug in mijn oud Kempenland.
Als de brem bloeit gaan wij stappen, longen open, voeten vast;
En de zon schroeit, zerpe sappen barsten uit de dennebast !
Als de brem bloeit op de heide, reiken wij elkaar de hand.
Als de brem bloeit is de lente terug in ons oud Kempenland.
Quando a Genista Floresce
Quando a genista floresce, a heide arde dia e noite em chamas.
E o horizonte brilha de todos os lados, fogo amarelo no azul profundo!
Quando a genista floresce nas Kempen, o inverno já se foi;
Quando a genista floresce, a primavera volta para a terra do meu coração.
Quando a genista floresce, todos os pássaros voltam de longas migrações.
E a cotovia canta, flutua leve no ar!
Quando a genista floresce na heide, uma canção ecoa de todos os lados,
Quando a genista floresce, a primavera retorna à minha velha terra das Kempen.
Quando a genista floresce, vamos caminhar, pulmões abertos, pés firmes;
E o sol queima, seiva espessa estoura da casca do pinheiro!
Quando a genista floresce na heide, estendemos as mãos um ao outro.
Quando a genista floresce, a primavera volta à nossa velha terra das Kempen.