Het sleutelgat
En het begon met Hans,
en die vroeg me wat ik van je vond.
En jij stond me wel aan,
en de zaak was zo rond.
En jij, jij wilde wel en ik, zoals normaal.
En we besloten, ach, je begrijpt het wel,
het begin van een triest verhaal.
En het was al vrij laat,
en ik stond met jou aan je deur.
En het sleutelgat was te klein,
en jij kreeg een kleur.
En uitgespreid op de loper in de gang,
werd ik opgeholpen door jou.
En de weg naar de trap,
die was lang en hard,
maar de kans verdreven de kou.
En de nacht was lang en de drank,
deed te kort
Aan een degelijk, helder brein,
je ziet wel, wat er van wordt.
En dan na een tijdje,
dan slik je eens stroef,
met goede zin is het dan gedaan.
En als de lucht weer grauw kleurt,
besef je ineens,
je zoveelste illusie, die gaat er aan.
En je reikt elkaar de hand en zegt:
"We zien elkaar nog wel eens een keer."
En om een uur of zeven 's morgens buiten,
vind je jezelf dan weer,
En de vogels, die fluiten al.
Je vind het eigenlijk veel mooier,
omdat het een idee is,
dat steeds weer terug komen kan.
Het is echt en daarom word je het niet zat.
A Fechadura
E tudo começou com o Hans,
e ele me perguntou o que eu achava de você.
E você me agradou,
e a coisa se resolveu.
E você, você queria e eu, como de costume.
E decidimos, ah, você entende,
o começo de uma história triste.
E já era bem tarde,
e eu estava com você na sua porta.
E a fechadura era pequena,
e você ficou corada.
E estendida no tapete do corredor,
eu fui puxado por você.
E o caminho até a escada,
era longo e difícil,
mas a chance afastou o frio.
E a noite foi longa e a bebida,
faltou muito
Para uma mente clara e sensata,
você vê bem, o que vai dar.
E então, depois de um tempo,
você engole com dificuldade,
com boa vontade, tudo acaba.
E quando o céu volta a ficar cinza,
de repente você percebe,
sua enésima ilusão, que se vai.
E vocês se apertam as mãos e dizem:
"A gente ainda se vê outra vez."
E por volta das sete da manhã lá fora,
você se encontra de novo,
E os pássaros já estão cantando.
Você acha tudo isso muito mais bonito,
pelo fato de ser uma ideia,
que pode sempre voltar.
É real e por isso você não se cansa.