Het zien van uw steden doet pijn aan de ogen
Ik ben een rode man, ik verkoop mijn land
Waarin mijn voorvaderen zijn begraven
Ik verkoop de lucht, het water en het zand
Het edelhert, de bison en het groene klaver
Ik verkoop mijn land aan de blanke man
Die anders komen zal met messen en geweren
De blanke man heeft dezelfde harteklop als wij
Maar zijn moeder de aarde kan hem niet deren
Ik verban mijn volk naar een afgeschermd
Waar het in vrede verder zal kunnen leven
Maar zovelen van ons willen dat niet
De vernedering is hun ogen geschreven
Hoe kan ik mijn land verkopen aan de blanke man
Het land waar ik zovele manen heb gezworven
Hoe kan men de bomen, de bloemen en de bruisende rivier
Verkopen als men dat nooit heeft verworven
Zijn wij dan toch van een ander ras
Onze oude mannen vertellen de kinderen andere verhalen
Gij maakt ons wezen in ons eigen land
En verkoopt uw moeder aarde als goedkope bonte kralen
Ik ben een simpele primitieve rode man
En wilde die de blanke man niet kan begrijpen
Maar uw honger vreet de aarde kaal
Pas veel later zult U dat begrijpen
Wat heeft het leven eigenlijk nog voor zin
Als men de kreet van de nachtuil niet meer kan horen
Of het praten van de vogels rond het meer
Waarvoor is men dan eigenlijk geboren
Ik zag Uw steden en mijn ogen deden pijn
Er is geen enkele plaats om uit te rusten
Het geruis van vliegende vogels overstemd door lawaai
Slechts stenen waar de bij de honingbloemen kuste
De aarde behoort niet aan de mens
De mens behoort toe aan de aarde
En de laatste buffel valt niet terug te kopen
Als die gedood is, wat heeft uw geld dan nog voor waarde
God is met zijn bleke man
Hij heeft zijn rode kinderen verlaten
Zij sterven jong door zoet voedsel en sterke drank
Die hij als cadeautjes achter heeft gelaten
Wij zijn maar wilden, de bleke man spreekt een andere taal
Maar welke visioenen zal hij dan graveren
In de harten van zijn kinderen opdat zij verlangend uitzien
Naar de dag van morgen die hun alles nog kan leren
Ik ben een rode man, ik verkoop mijn land
Ik verkoop mijn volk, de meren en rivieren
Bemin het land zoals wij het hebben bemind
Bemin de lucht, het groen en de dieren
A dor de ver ver suas cidades
Eu sou um homem vermelho, vendo minha terra
Onde meus antepassados estão enterrados
Vendo o ar, a água e a areia
O cervo, o bisão e o trevo verde
Vendo minha terra para o homem branco
Que virá com facas e armas
O homem branco tem o mesmo coração que nós
Mas sua mãe, a terra, não lhe importa
Eu exilio meu povo para um lugar isolado
Onde poderão viver em paz
Mas muitos de nós não querem isso
A humilhação está escrita em seus olhos
Como posso vender minha terra para o homem branco
A terra onde tantas luas eu vaguei
Como se pode vender as árvores, as flores e o rio borbulhante
Se nunca se teve isso
Seremos de outra raça então?
Nossos velhos contam histórias diferentes para as crianças
Vocês nos fazem estranhos em nossa própria terra
E vendem sua mãe terra como contas baratas
Eu sou um simples homem vermelho
E o que o homem branco não consegue entender
Mas sua fome devora a terra
Só muito depois vocês entenderão isso
Qual é o sentido da vida
Se não se pode mais ouvir o grito da coruja
Ou o canto dos pássaros ao redor do lago
Para que se nasce então?
Eu vi suas cidades e meus olhos doeram
Não há lugar algum para descansar
O barulho dos pássaros voando abafado pelo ruído
Apenas pedras onde as abelhas beijavam as flores de mel
A terra não pertence ao homem
O homem pertence à terra
E o último búfalo não pode ser comprado de volta
Quando é morto, que valor tem seu dinheiro então?
Deus está com seu homem pálido
Ele abandonou seus filhos vermelhos
Eles morrem jovens por comida doce e bebida forte
Que ele deixou como presentes
Nós somos apenas selvagens, o homem pálido fala outra língua
Mas que visões ele gravará
Nos corações de seus filhos para que anseiem
Pelo dia de amanhã que ainda pode lhes ensinar tudo
Eu sou um homem vermelho, vendo minha terra
Vendo meu povo, os lagos e os rios
Ame a terra como nós a amamos
Ame o ar, o verde e os animais