Ma, je had gelijk
Ma, je had gelijk, toen je zei,
t' is er één die niet deugt
Ma, je had gelijk, toen je zei,
van zo één heb je niet veel vreugd
Wat geld betekent dat weet ie niet
en fatsoen dat lapt ie aan zijn zolen
En misschien hebben ze toch wel gelijk,
misschien heb ik een tik van de molen
Maar ma, ik kan het niet wat jij eens zei
Jongen, wees nou verstandig en loop in de rij
Want ik kan dat kleinzielige niet verdragen,
Dat eten, drinken, slapen, werken,
elke dag opnieuw
En zonden zijn zonder lust
als last al zwaar genoeg te dragen
En als nuchtere Hollander
wat koop je d'r voor bovendien
Nee, ik wil niet verzuipen in die eeuwige sleur
Daar ga je toch kompleet aan kapot
En nog viel liever dan de onnozele uithangen,
Heb ik een biografie zonder slot
Maar ma, je had gelijk,
toen je zei, ik begrijp'm niet
Maar ma, je had gelijk,
toen je zei, niets dan verdriet heb ik van dat jong
Oh god, waarom kan die
dan nooit eens normaal denken
En waarom moet ie mij dan
telkens weer zo pijnlijk krenken
Maar ma, ik kan het niet, wat jij eens zei
Jongen, wees nou verstandig,
en loop in de rij
Nee, ik kan dat kleinzielige niet verdragen,
Dat eten, drinken, slapen, werken,
elke dag opnieuw
En zonden zijn zonder lust
als last al zwaar genoeg te dragen
En als nuchtere Hollander
wat koop je d'r voor bovendien
Nee, ik wil niet verzuipen in die eeuwige sleur
Daar ga je toch kompleet aan kapot
En nog viel liever dan de onnozele uithangen,
Heb ik een biografie zonder slot
Mãe, você estava certa
Mãe, você estava certa, quando disse,
que tem um que não presta
Mãe, você estava certa, quando disse,
que de um assim não se tem muita alegria
O que dinheiro significa, ele não sabe
E respeito, ele joga no chão
E talvez eles tenham razão,
talvez eu tenha um parafuso a menos
Mas mãe, não consigo aceitar o que você disse
Garoto, seja esperto e fique na linha
Porque eu não aguento essa mesquinharia,
Essa rotina de comer, beber, dormir, trabalhar,
todo dia de novo
E os pecados são sem prazer
como um fardo já pesado demais pra carregar
E como um holandês pé no chão,
que valor tem isso, afinal?
Não, eu não quero me afogar nessa eterna monotonia
Isso te destrói completamente
E ainda prefiro do que ser um idiota,
ter uma biografia sem final
Mas mãe, você estava certa,
quando disse, eu não entendo
Mas mãe, você estava certa,
quando disse, só tristeza eu tenho desse garoto
Oh Deus, por que ele
nunca consegue pensar normalmente?
E por que ele tem que me
ferir sempre de novo?
Mas mãe, não consigo aceitar o que você disse
Garoto, seja esperto,
e fique na linha
Não, eu não aguento essa mesquinharia,
Essa rotina de comer, beber, dormir, trabalhar,
todo dia de novo
E os pecados são sem prazer
como um fardo já pesado demais pra carregar
E como um holandês pé no chão,
que valor tem isso, afinal?
Não, eu não quero me afogar nessa eterna monotonia
Isso te destrói completamente
E ainda prefiro do que ser um idiota,
ter uma biografia sem final