395px

Deixa Pra Lá 87

Armia

Zostaw To 87

W zamęcie swoich myśli wciąż w miejscu ciągle tkwisz
upadasz wciąż na duchu, nie możesz zrobić nic
im tylko o to chodzi, abyś nie wierzył w nic
byś stał się niewolnikiem, a potem jednym z nich
Zostaw to! Zostaw to!

Są mosty całkiem puste i nieprzytomny skok
są miasta samotności i ręce, drżenia rąk
są słowa i są noże, pochody szarych dni
jest echo twoich kroków i kropla twojej krwi
Zostaw to! Zostaw to!

Po polach przyszłych bitew wałęsa się twój cień
po zakazanych placach majaczy straszny sen
za wszelką cenę pragniesz rozdwajać się na pół
jak ślepiec zgubisz drogi, jak ślepiec wpadniesz w dół
Zostaw to! Zostaw to!

Deixa Pra Lá 87

Na prisão dos seus pensamentos, você continua parado
cai sempre na tristeza, não consegue fazer nada
eles só querem que você não acredite em nada
que você se torne um escravo, e depois um deles
Deixa pra lá! Deixa pra lá!

Tem pontes completamente vazias e um salto inconsciente
são cidades de solidão e mãos, tremendo as mãos
são palavras e são facas, desfiles de dias cinzentos
há o eco dos seus passos e uma gota do seu sangue
Deixa pra lá! Deixa pra lá!

Pelos campos das futuras batalhas, seu cheiro se espalha
nas praças proibidas, um pesadelo horrendo aparece
a qualquer custo, você deseja se dividir ao meio
como um cego, você perde o caminho, como um cego, você cai no abismo
Deixa pra lá! Deixa pra lá!

Composição: Ski / T. Budzy