395px

Vamos ver

Árstíðir

Látum Okkur Sjá

Þor' ekki að snerta
þori ekki að fá
móðan á glerinu hún fær mig til að sjá
fegurð þess er skilur þann
sem geymir hræddan man
mér fannst ég eitt sinn þekkja hann

Eilífðin hún skilur ein
litrof tilfinninga, mildar mein

Seinna meir munt þú vita hvar ég er
aldrei aftur ég sést nema fari á betri veg
snert'ei lengur það, sem að ekki er
værum rómi ég sýng til þín
taktu í taumana

Sönn er sú saga
en braust þó ekk' úr skel
mikið er það undarlegt að líða sjaldan vel
túngumál tímans er víst óútskýranlegt
ég honum framtíð mína sel

Heimurinn hann skilur einn
að myrkursins vegur er beinn

Seinna meir muntu vita hver ég er
aldrei aftur ég sést nema af-villilst ég
snert'ei lengur það sem ég ekki sé
værum rómi nú sýng til þín
gríftu í taumana


vikingur

Vamos ver

Thor não está tocando
não se atrevem a chegar
névoa no vidro, isso me faz ver
beleza das folhas em
medo contendo lembrar
Eu pensei que uma vez conhecemos

Eternidade, deixa um
espectro de emoções, adverso leve

Mais tarde você vai saber onde estou
Nunca mais vou ver a menos que a melhor maneira
snert'ei já que não é
voz que eu cantava para você
tomar as rédeas

Verdadeira é a história
o surto, mas não fez "a partir de casca
quanto é estranho sentir raramente bem sucedida
curso de idiomas pode inexplicável
Eu tive meu selo futuro

Alegou que suas folhas um
a estrada escura é reta

Mais tarde você vai saber quem eu sou
Eu nunca vi, exceto na I-villilst
snert'ei mais que eu não sou
voz que agora canta para você
gríftu as rédeas


Sheffield