Druga Twarz
Nieposkromiony zal dopada i godzi w swiadomosc
Cos kaze biec, lecz czy wystarczy sil by zostac soba?
Jej usta szepcza cos co dobrze znasz
Lepiej z kazda chwila
nieprzemyslany krok pozbawil szans
Zlamal co bylo
Dumnie tak glowe unosisz w góre
Jestes nowy w teatrze cieni
Glodny doznan jakie niesie z soba czas
Od zawsze niepokorny
Ronisz lze krysztalowa i czysta
Tylko ona juz taka jest
Blaskiem niepojetym ogarnia wszystko
Co juz dawno zmienilo sens
Duas Faces
A dor incontrolável te atinge e fere a consciência
Algo te manda correr, mas será que você tem força pra ser você mesmo?
Os lábios dela sussurram algo que você conhece bem
Melhor a cada instante
Um passo impensado te tirou as chances
Quebrou o que havia
Com orgulho, você ergue a cabeça
Você é novo nesse teatro de sombras
Faminto por experiências que o tempo traz
Sempre indomável
Você derrama lágrimas cristalinas e puras
Só que ela já é assim
Um brilho incompreensível envolve tudo
O que há muito já perdeu o sentido