Daar Waar Ik Sterf
In het woud der doden, zwijgt vol angst het leven
Als de klok weer luidt, waar de geesten zweven
Uit de grauwe diepte verrijst een helse stoet
In de lege ven borrelt vers gebrouwen bloed
Daar waar ik sterven zal
In het duister zal mijn ziel afdalen
In de poel des verderfs, waar de zondaars dansen
Zal ik met de heksen in eeuwigheid verdwalen
In de zwarte nacht van de nieuwe, maan
Is nog steeds de schaduw van wat heeft gestaan
Het gezonken klooster van de Satanssonen
Waar nog immer trots deze heidenzielen wonen
In de poel des verderfs
Daar waar ik sterf!
Lá onde eu morro
Na floresta dos mortos, a vida é cheia de medo
Quando o relógio toca novamente, onde os espíritos passam
Uma procissão infernal surge da profundidade cinzenta
Bolhas de sangue recém-fabricadas na sala vazia
Onde eu vou morrer
Minha alma descerá na escuridão
No lago da perdição, onde os pecadores dançam
Vou me perder com as bruxas para sempre?
Na noite negra da lua nova
Ainda é a sombra do que ficou
O mosteiro afundado dos Satansons
Onde orgulhosamente estas almas pagãs ainda vivem
No lago da perdição
Onde eu morro!