395px

Edurnezuri

Asgarth

Edurnezuri

Bistas ezagutzen nuen,
larunbat gaueko neska polita zen,
askok maite zuten bera.

Hots egiten zidan arren
urrun jarraitzen nuen
baina gaueko giroan
nereak egin zuen.
Argi gabeko kalean
biok elkar begira,
zure soineko txuriaz
zeharo txundituta.

Bere besoetan nahi gabe
preso bat bilakatua naiz.

Azkar gerturatu nintzen
kontzientzia hartu gabe.
Muxu eder bat izan zen
estarritik su ematen.
Ahoa gozo,
mingaina bero.
Errudun nintzen
hurrengo goizean.

Aurrean izatean uko egingo diot,
atrakzioa aurka izan arren.
Berak sumendi baten garraren antzera
erretzen nau nere erraietan.
Berak itsasoko ur gaziaren antzera
itotzen nau nere erraietan.
Barrutik erretzen nau(e)n sugarra
kemen hutsez ez dut itzaliko.
Zugandik urrundu beharrean,
ziur ez zaitudala ahaztuko.

Edurnezuri

Eu a conhecia,
ela era a garota bonita da noite de sábado,
muita gente a amava.

Mesmo que ela me chamasse,
continuava longe,
mas no clima da noite
ela me pegou.
Na rua sem luz,
nos olhamos,
com seu vestido branco
fiquei completamente encantado.

Nos braços dela, sem querer,
me tornei um prisioneiro.

Me aproximei rápido,
sansioso e sem pensar.
Foi um beijo lindo
que acendeu a chama.
Boca doce,
língua quente.
Eu era culpado
na manhã seguinte.

Quando estou na sua frente, vou recusar,
mesmo com a atração contra.
Ela me queima como o rugido de um vulcão
que arde nas minhas entranhas.
Ela me afoga como a água salgada do mar
que sufoca minhas entranhas.
A chama que queima dentro de mim
não vou apagar com pura força.
Em vez de me afastar de você,
sei que não vou te esquecer.

Composição: