Polo Ronsel Das Estrelas
Ese que no mar se miran
Entre recendos da herba
E poñen luces na vida
Os que soñan e ainda esperan
Xentes de brio que arrastre
Cabilando na mañan
Que miran na lonxania
Como o monte baixa o mar
Son como deses durmidos
Nun horizonte longal
Quen espertan melodias
Memoria do mais ala
Nos altos ceos de nubes
As cores verdes proxectan
Un mar que recorda as lindes
Da galicia sempre enteira
Sempre enteira
Non hai terra coma nosa!
No hai terra como a nosa
Paixase da fin da terra
Que nos leva de camiño
Polo ronsel das estrelas
Esas que no mar se miran
Entre arrecendos da herba
E poñen luces na vida
Os que soñan e ainda esperan
Polo Stela das Estrelas
Aqueles que não se olham
Entre grampos
E colocar luzes na vida
Aqueles que sonham e ainda esperam
Pessoas de brisa
Dormindo de manhã
Eles olham em Lonxania
À medida que a colina desce o mar
Eles são como aqueles que dormiram
Num longo horizonte
Quem acorda melodias
Memória da asa
Nas nuvens altas nuvens
O projeto de cores verdes
Um mar que lembra as linhas
Da galicia sempre completa
Sempre inteiro
Não há terra como a nossa!
Não há terra como a nossa
Fique longe do fim da terra
Isso nos leva no nosso caminho
Pela estela das estrelas
Aqueles que não olham para o mar
Entre gramados
E colocar luzes na vida
Aqueles que sonham e ainda esperam