Filosofi
Minä katselin sisään filosofin taloon
Katsoin, ja ymmärsin
Maailma on lopussa
Haurailla pylväillä seisoon ikuisuus
Ei jää kiveä kiven päälle
Ei tähteä taivaalle
Ei runoa, ei yhtään laulua
Vain tyhjä, kuvaamaton iäisyys
Kylmä ja loputon
Maailmani yössä kirjan peton
Minä rakennan sinut aina uudelleen
Vain tuhotakseni sinut jälleen kerran
Minä katselin sisään filosofin taloon
Tunsin päivän viilenevän, illan hiljenevän
Ja minä aavistin kuoleman varjon
Lopun läheisyyden
Yön laskeutuvan ikuisuuden
Pimeyden synkemniän kuin koskaan aiemmin
Maasta nousee usva uuden surun
Ja kastelee kuole van maan
Sodasta olen tullut, kaaoksesta noussut
Jumalat olen haastanut, kuoleman kukistanut
Olen elementti: maa, ilma, tuli, vesi
Vaeltava laulunhenki, filosofi, apokalypsi
Ja minun on maailma, ja minun onikuisuus
Ja minun on sota, ja minun onkosto
Epäilijät pilkkaajat, langetkoon rutto yllenne
Sillä elämä on vain pilkkalaulu
Filosofia
Eu olhei dentro da casa do filósofo
Olhei e entendi
O mundo está no fim
Sobre frágeis colunas, a eternidade se ergue
Não fica pedra sobre pedra
Não há estrela no céu
Não há poema, não há canção alguma
Apenas um vazio, uma eternidade sem imagem
Fria e sem fim
Meu mundo na noite, o concreto do livro
Eu te reconstruo sempre de novo
Só para te destruir mais uma vez
Eu olhei dentro da casa do filósofo
Senti o dia esfriando, a noite se calando
E eu pressenti a sombra da morte
A proximidade do fim
A noite descendo na eternidade
A escuridão mais sombria do que nunca antes
Da terra sobe a névoa de uma nova dor
E molha a morte da terra
Da guerra eu vim, do caos eu ressurgi
Desafiei deuses, venci a morte
Sou o elemento: terra, ar, fogo, água
Um espírito errante da canção, filósofo, apocalipse
E o mundo é meu, e a eternidade é minha
E a guerra é minha, e o inferno é meu
Céticos e zombadores, que a praga caia sobre vocês
Pois a vida é apenas uma canção de escárnio