Kyy
Sahalaita raita, kyyn varjo kaita
vielä hetki malta, niin hyökkään sänkysi alta
Musta myrkky tihkuu leuvoista
Aika pysähtyy kun syöksyn varjoista
Ja yön pimeydessä minä matelen puutarhaasi
Ja turmelen hyvyytesi, sielun eedenisi
Kyy!
sihisevä käärmeenkieli, myrkkyleuka, murhamieli
vain yksi purema, hidas tuska ja kuolema
Musta myrkky tihkuu haavoista
Ei auta rukous, ei auta jumala
Cobra
Sussurros na noite, a sombra da cobra se aproxima
mais um instante, aguarde, que eu vou atacar de baixo da sua cama
O veneno negro escorre das feridas
O tempo para quando eu mergulho nas sombras
E na escuridão da noite eu rastejo até seu jardim
E destruo sua bondade, seu paraíso de alma
Cobra!
língua de cobra sibilante, boca venenosa, mente assassina
apenas uma mordida, dor lenta e morte
O veneno negro escorre das feridas
Não adianta oração, não adianta deus