Misschien niet de eeuwigheid
Hier in het hoge gras
Kan niemand ons zien
Niemand vraagt zich af waar we zijn
Ik heb me naast je neergelegd
We horen wel auto's
Maar ze zijn ver weg
We hebben alle tijd
Misschien niet de eeuwigheid
Misschien niet de eeuwigheid
Maar lang genoeg voor mij
Ik zie de wolken drijven
En denk aan de afdruk
Van onze lijven naast elkaar
Als we straks opstaan
Dan is het voorbij
Toch gaan we niet weg
We liggen daar nog
Een hele tijd
Misschien niet de eeuwigheid
Misschien niet de eeuwigheid
Wat me straks bijblijft
Maand na maand, jaar na jaar
Niet de lach om je mond
Niet je handen, niet je ogen,
Niet je t-shirt op de grond
Maar de plastic vlinder in je haar
Misschien niet de eeuwigheid
Misschien niet de eeuwigheid
Misschien niet de eeuwigheid
Misschien niet de eeuwigheid
Misschien niet de eeuwigheid
Maar het is lang genoeg voor mij
Daar in dat hoge gras
Kan niemand ons zien
Talvez não a eternidade
Aqui na grama alta
Ninguém pode nos ver
Ninguém se pergunta onde estamos
Eu me deitei ao seu lado
Ouvimos carros
Mas estão longe
Temos todo o tempo
Talvez não a eternidade
Talvez não a eternidade
Mas o suficiente pra mim
Vejo as nuvens passando
E penso na marca
Dos nossos corpos lado a lado
Quando a gente se levantar
Vai ter acabado
Mas não vamos embora
Ainda estamos lá
Por um bom tempo
Talvez não a eternidade
Talvez não a eternidade
O que vai ficar comigo
Mês após mês, ano após ano
Não é o sorriso no seu rosto
Não suas mãos, não seus olhos,
Não sua camiseta no chão
Mas a borboleta de plástico no seu cabelo
Talvez não a eternidade
Talvez não a eternidade
Talvez não a eternidade
Talvez não a eternidade
Talvez não a eternidade
Mas é tempo suficiente pra mim
Lá naquela grama alta
Ninguém pode nos ver