Aan De Kust
De zoute zee slaakt een diepe zilte zucht
Boven het vlakke land trilt stil de warme lucht
He! iemand slaat soms onverwacht maar zeker
op de vlucht
Alarmfase Twee is hier nauwelijks nog berucht
Maar men weet het niet
En zwijgt van wat men hoort en ziet
Hier aan de kust, de Zeeuwse kust
Waar de mensen onbewust
Zin in mosselfeesten krijgen
En van eten slechts nog zwijgen
Als ze zat zijn en voldaan
En weer rustig slapen gaan
Hier aan de kust, de Zeeuwse kust
Waar eenieder onbewust
In het Duits wordt aangesproken
Waar de ketting is gebroken
En alle schepen zijn verbrand
Maar er is niets aan de hand
Vlissingen ademt zwaar
en moedeloos vannacht
De haven is verlaten,
want er is nog maar een vracht
En die moet in het donker buitengaats
worden gebracht
Gedenkt de goede tijden van zuiverheid
en kracht
Maar men weet het niet
En zwijgt van wat men hoort en ziet
Hier aan de kust, de Zeeuwse kust
Waar de zomer onbewust
Met een noodgang wordt genoten
En waar wild en onverdroten
Iedereen zijn gang kan gaan
Tot men zat is en voldaan
Hier aan de kust, de Zeeuwse kust
Waar de liefde van de lust
Steeds maar weer zal gaan verliezen
Omdat ze nooit kan kiezen
Tussen goed en niet zo kwaad
Maar dat is zoals het gaat
Hier aan de kust
À Beira da Costa
Do mar salgado vem um profundo suspiro
Sobre a terra plana, o ar quente vibra em silêncio
Ei! Alguém às vezes ataca de surpresa, mas com certeza
na fuga
A fase de alerta dois aqui já não é tão temida
Mas ninguém sabe disso
E se cala sobre o que ouve e vê
Aqui à beira da costa, a costa da Zelândia
Onde as pessoas inconscientemente
Sentem vontade de festas de mexilhão
E só falam de comida
Quando estão cheias e satisfeitas
E vão dormir tranquilas
Aqui à beira da costa, a costa da Zelândia
Onde todos inconscientemente
São abordados em alemão
Onde a corrente foi quebrada
E todos os barcos foram queimados
Mas não há nada de errado
Vlissingen respira pesado
E desanimado esta noite
O porto está vazio,
pois só há uma carga
E essa precisa ser levada
no escuro para o mar
Lembrando os bons tempos de pureza
E força
Mas ninguém sabe disso
E se cala sobre o que ouve e vê
Aqui à beira da costa, a costa da Zelândia
Onde o verão inconscientemente
É aproveitado a mil por hora
E onde livre e sem pudor
Todo mundo pode fazer o que quiser
Até ficar cheio e satisfeito
Aqui à beira da costa, a costa da Zelândia
Onde o amor da paixão
Sempre acaba perdendo
Porque nunca consegue escolher
Entre o bom e o não tão ruim
Mas é assim que as coisas são
Aqui à beira da costa