De Beuk Erin 1
En als ik niet meer huil als ik de nevel zie boven de stille velden
Hoe de zon zijn stralen breekt uit gaten in de lucht
Hoe vogels strepen trekken in hun vlucht
Als ik daarvan niet meer huil, wil ik dan nog wel bestaan?
En als ik niet meer beef als ik jouw lichaam zie, de snelheid van je lach
Hoe één beweging van je hoofd je gemoed verraad
Hoe ieder ongesproken woord mij hier verloren achterlaat
Als ik daarvan niet meer beef, ach, wil ik dan nog wel bestaan?
De beuk erin. De beuk erin.
Ik geef het toe zo heeft het allemaal geen zin.
De beuk erin. De beuk erin.
Alles moet weg en dat is pas het begin.
En als ik niet meer vecht, als ik het strijden zie, de logica van het bestaan,
Hoe mensen in het overleven automatisch verder gaan
Het dodelijk geweld van geld trek ik mij niet meer aan.
Als ik daartegen niet meer vecht, waarom zou ik dan nog bestaan?
De beuk erin. De beuk erin.
Ik geef het toe zo heeft het allemaal geen zin.
De beuk erin. De beuk erin.
Alles moet weg en dat is pas het begin.
Ik meet alles wat ik zie aan wat ik eerder zag,
zodat ik nooit iets anders denk dan wat ik al dacht.
Zo gaat alles keurig net zoals ik had verwacht.
Alles veilig en bekend, nooit is er meer iets onverwacht.
Alles past, niets is te groot.
Ik hoef niet eens te overleven want ik ben al dood.
De beuk erin. De beuk erin.
Ik geef het toe zo heeft het allemaal geen zin.
De beuk erin. De beuk erin.
Alles moet weg en dat is pas het begin.
Alle uitgesleten paden in mijn hoofd moeten met de sloper mee.
Ik wil nu en alles anders, ik wil nooit meer als ik deed.
De beuk erin. De beuk erin.
Ik geef het toe zo heeft het allemaal geen zin.
De beuk erin. De beuk erin.
Alles moet weg en dat is pas het begin.
Dando um Bote
E se eu não chorar mais ao ver a neblina sobre os campos silenciosos
Como o sol quebra seus raios por buracos no céu
Como os pássaros fazem riscos em seu voo
Se eu não chorar mais com isso, ainda quero existir?
E se eu não tremer mais ao ver seu corpo, a velocidade do seu sorriso
Como um movimento da sua cabeça trai seu estado de espírito
Como cada palavra não falada me deixa aqui perdido
Se eu não tremer mais com isso, ah, ainda quero existir?
Dando um bote. Dando um bote.
Eu admito, assim não faz sentido.
Dando um bote. Dando um bote.
Tudo tem que ir embora e isso é só o começo.
E se eu não lutar mais, ao ver a luta, a lógica da existência,
Como as pessoas sobrevivem e seguem em frente automaticamente
A violência mortal do dinheiro não me afeta mais.
Se eu não lutar mais contra isso, por que eu ainda existiria?
Dando um bote. Dando um bote.
Eu admito, assim não faz sentido.
Dando um bote. Dando um bote.
Tudo tem que ir embora e isso é só o começo.
Eu comparo tudo que vejo com o que já vi,
Para que eu nunca pense em nada diferente do que já pensei.
Assim tudo acontece certinho, como eu esperava.
Tudo seguro e conhecido, nunca há nada inesperado.
Tudo se encaixa, nada é grande demais.
Eu nem preciso sobreviver porque já estou morto.
Dando um bote. Dando um bote.
Eu admito, assim não faz sentido.
Dando um bote. Dando um bote.
Tudo tem que ir embora e isso é só o começo.
Todos os caminhos desgastados na minha cabeça têm que ir com o demolidor.
Eu quero agora e tudo diferente, nunca mais como eu fiz.
Dando um bote. Dando um bote.
Eu admito, assim não faz sentido.
Dando um bote. Dando um bote.
Tudo tem que ir embora e isso é só o começo.