Een Stille Ochtend
Op een stille ochtend als deze met ochtendmist als dit
Als de geluiden zich verbergen en van nergens lijken te komen
Als niets meer zeker is
Als in het riet de wind zwijgt
De kleuren in grijs vervagen
Alleen vermoeden doet
Dit wordt een mooie dag
Dit wordt een mooie dag
Deze dag is ideaal
Op een stille ochtend als deze met ochtendmist als dit
Als mijn ogen alle kans krijgen waar te maken wat ze zien
Zonder oordelen vooraf
Dan richt het kijken zich naar binnen
Dan wil mijn zijn opnieuw beginnen
Maken de dingen zich zelf
En als uit het niets zijn daar de paden in het bos
De voetstappen in het zand
En ook meteen het water
In de groeven op mijn gezicht
Terwijl ik glimlachend weet
Zo richt het kijken zich naar binnen
Nu wil mijn zijn opnieuw beginnen
Maakt mijn wereld zich zelf
Op een stille ochtend als deze met ochtendmist als dit
Uma Manhã Silenciosa
Em uma manhã silenciosa como esta, com a névoa da manhã assim
Quando os sons se escondem e parecem vir de lugar nenhum
Quando nada é mais certo
Quando no junco o vento se cala
As cores se desvanecem em cinza
Só a suspeita permanece
Este será um lindo dia
Este será um lindo dia
Este dia é ideal
Em uma manhã silenciosa como esta, com a névoa da manhã assim
Quando meus olhos têm a chance de realizar o que veem
Sem julgamentos prévios
Então o olhar se volta para dentro
Então meu ser quer recomeçar
As coisas se fazem sozinhas
E quando do nada surgem os caminhos na floresta
As pegadas na areia
E também logo a água
Nas marcas do meu rosto
Enquanto sorrindo eu sei
Assim o olhar se volta para dentro
Agora meu ser quer recomeçar
Meu mundo se faz sozinho
Em uma manhã silenciosa como esta, com a névoa da manhã assim