zoon
Mijn vader was aan de telefoon
Zijn stem klonk jonger dan ik dacht
Mijn keel belette mij het praten
Zo lang had ik hier op gewacht
Zo veel had ik nog te bepraten
Dat ik bij alles aan hem dacht
Voor altijd en voor eeuwig zoon
Mijn vader was aan de telefoon
Van hoe wij in de kamer zaten
Geluk was toen nog heel gewoon
Van alles waar het zijn me bracht
Het huis waar ik nu jaren woon
Mijn vader was aan de telefoon
Van kinderen al los gelaten
Hoe ik het ouder worden tracht
Zo veel had ik nog te bepraten
Zo lang had ik hier op gewacht
Nu hoor ik pas de milde toon
Waarmee hij vraagt hem nu te laten
Waarmee hij om mijn tranen lacht
De dood is heel gewoon
Mijn vader was aan de telefoon
filho
Meu pai estava ao telefone
Sua voz soava mais jovem do que eu pensava
Minha garganta me impediu de falar
Esperei tanto por isso aqui
Tanta coisa ainda pra conversar
Que em tudo eu pensava nele
Para sempre e eternamente filho
Meu pai estava ao telefone
De como estávamos na sala
A felicidade era algo tão comum
De tudo que ele me trouxe
A casa onde moro há anos
Meu pai estava ao telefone
De crianças já soltas
Como eu tento lidar com o envelhecer
Tanta coisa ainda pra conversar
Esperei tanto por isso aqui
Agora ouço apenas o tom suave
Com que ele pede pra eu deixá-lo ir
Com que ele ri das minhas lágrimas
A morte é algo tão comum
Meu pai estava ao telefone